عبارت جستجو:

تعداد نتایج: 128

مرتب سازی بر اساس: به صورت:

شناختِ محکم و متشابه در فهم قرآن کریم نقشِ کلیدی دارد، از این رو بحث از این موضوع بسیار مهم است؛ ولیبا وجود آثارگوناگون در باره محکم و متشابه،تا کنون شماری از پرسش‌های اساسی در این مبحث پاسخِ مناسب نیافته و به دلیلِ وجود مسائلِ اختلافی و نقاط قابل بحث، این پژوهش ضروری به نظر می‌رسد. آنچه این رساله را از سایر آثارِ تدوین شده در این مبحث متمایز می‌سازد، این است که نگارنده با بهره‌گیری گسترده از آیات و احادیث،مسائل مطرح در این موضوع را بررسی و تبیین نموده و آرای دانشوران قرآن ...

بی‌شک مولوی، بزرگ‌ترین شاعری‌‌است که توانسته، داستان‌های قرآنی را در شعر خود به طور گسترده به کار گیرد و مثنوی او گنجینه‌ای از ادب‌فارسی و عرفان اسلامی است که مولانا در آن قصص قرآنی را به رشته‌ی نظم می‌کشد و آن‌ها را بهانه‌ای، برای بیان و تفسیر عقاید و اندیشه‌های عالی عرفانی خود قرار می‌دهد. همان‌گونه که از عنوان رساله برمی‌آید، هدف اساسی این تحقیق، بررسی قصص قرآنی مثنوی و مقایسه‌ی آن‌ها با تفسیر طبری است. ساختار تحقیق حاضر، شامل چهار فصل است: در فصل اول، به تعریف و شناخت م ...

یکی از رویکردهای تفسیری مورد توجه مفسران در فهم قرآن، تفسیر عرفانی است که معانی باطنی آیات قرآن را عرضه می‌کند. تکیه بر تاویل و رمزی انگاشتنِ قرآن، مهم ترین ویژگی تفاسیر عرفانی است. صوفیه و عرفا با تکیه بر کشف و شهود و معرفت خاص خود، با روشی متمایز از مفسران دیگر، به تفسیر قرآن پرداخته اند. ابن‌عربی و ملاصدرا هر دو به تأویل در تمامی آیات قرآنی- البته تأویل ممدوح و صحیح، که ابن‌عربی ترجیح می‌دهد آن را اشاره بنامد- که تنها اولوا الالباب و راسخون در علم شایستگان به انجام آن هستن ...

کشف المحجوب هجویری به عنوان یک کتاب عرفانی سرمشق متصوفه بوده و بسیاری از آنان در شناخت راه و رسم و عقاید تصوف از این کتاب بهره جسته اند. از آنجا که هجویری از آیات قرآن کریم در کتاب خود به عنوان دلیل، بینه و مصدق کلام خود بهره جسته و در بیان عقاید و اندیشه های خود به این آیات استناد نموده است، باید بررسی کرد که شیوه استناد و بهره گیری او از آیات چگونه بوده است.برای دریافت این موضوع ناچار باید به چگونگی تفسیر و تأویل او از آیات کتاب نگریست و معین کرد که او از منابع تفسیر و تأو ...

بنابر عنوان رساله تأویل رمزهای هندسی در فرهنگ و هنر اسلامی ایران، موضوع این تحقیق دستیابی به حقیقت رمز، شناخت ویژگی‌های انواع رمزهای هندسی و چگونگی انحاءِ تجلی مهمترین آنها در فرهنگ و هنر اسلامی ایران بوده است. این نوشتار با بهره‌گیری از روش‌های توصیفی و تحلیلی انجام و سپس با استفاده از شیوه‌های قیاسی و استقرایی به بررسی و تجزیه و تحلیل مطالب پرداخته است. این نوشتار براساس فرضیات؛ کیفیت به کارگیری رمز در فرهنگ اسلامی، ذکر انواع شاخص رمزهای هندسی و امکان تأویل برخی از آنها د ...

در هرمنوتیک ریکور با مطرح شدن اثر هنری همچون گفتمان، مخاطب و متن اهمیتی بیش از مولف آن می یابند و معنای اثر تنها در کنش تأویل مخاطب است که کامل می گردد. اثر به جهانی ارجاع دارد که رویاروی جهان مخاطب قرار می گیرد و مخاطب با طی کردن مراحل قوس هرمنوتیکی ریکور یعنی تبیین، فهم و خویشتن فهمی اثر را تأویل می کند یا به عبارتی دیگر به معنا دست می یابد. می توان نقشی برای عنوان در این فرآیند که با تبیین اثر آغاز و در نهایت به فهم خویشتن می رسد، در نظر گرفت. تردیدی نیست که در دیالکتیک جه ...

چکیده تفسیر و تأویل همواره از موضوعات مهم و قابل‌تأمل درباره قرآن در بین متفکران مختلف جهان اسلام بوده است؛ بدین‌صورت‌که این مهم ریشه در برخی از آیات قرآن کریم، سخنان پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع)، اهل بیت علیهم‌السلام، صحابه و پس از آن در سخنان مفسّران عرفانی قرن دوم به بعد دارد. با ظهور تفسیر منسوب به امام صادق(ع)، اولین اثر مکتوب محوری آن دوره، جریان رشد و تطور مشرب عرفانی در تفسیر، آشکار و سبب غنی‌سازی واژگان فنی در عرفان شده است؛ به‌طوریکه زمینه ظهور تفاسیرعرفانی ما ...
نمایه ها:
انفسی | 
آفاقی | 
تفسیر | 
عرفان | 
قرآن | 

مقوله ی فهم و تأویل ، قدمتی به درازنای تاریخ بشری دارد . هرکودکی از اوان تولد ، در پی فهم و شناخت برمی آید ، اما پیشینه ی هرمنوتیک و تأویل ، از جهت تاریخی آن در غرب ، به مباحث افلاطونی و ارسطویی و تفسیر کتاب مقدس و در حوزه اسلامی به تفسیر قرآن بر می گردد . از طرفی مثنوی ، جزء متونی است که قابل تأویل و تفسیراست و متنی باز و نوشتنی محسوب می شود . تفاسیر متعددی که بر مثنوی نوشته شده است ، دلیلی بر این مدعی است . همچنین مثنوی را قرآن مدل و تفسیری از قرآن دانسته اند و از جان ...

در ادب فارسی، به خصوص ادبیّات عرفانی، نگرش‌های تأویلی، جایگاه ویژه‌ای به خود اختصاص داده‌اند. در این‌میان، عین القضات همدانی نمونه بارز این ویژگی است. بدیع‌ترین مشخصه‌ی دیدگاه ادبی عین القضات، دریافت متمایز و خاصّ وی در باب مبحث «تأویل» می‌باشد. شاید بتوان گفت در کلّ آثار منثور فارسی نمی‌توان فردی را یافت که تا این حدّ و با این گستردگی به مسئله «تأویل» و بررسی جزئیّات آن پرداخته باشد. اگرچه آثار محدودی به عین القضات نسبت داده شده‌، امّا همین آثار سرشار از نکات ناب و تازه می‌ ...