چکیده با توجه به شرایط باروری ایران در طول سه دهه‌ی گذشته، تدوین و اجرای موفق هرگونه سیاست جمعیتی، متکی به ارتقای شناخت ما از رفتارها، ترجیحات و تمایلات فرزندآوری زوجین، عوامل موثر بر تمایلات فرزندآوری آن‌ها و شناسایی زیر گروه‌های جمعیتی دارای تمایلات فرزندآوری پایین و بسیار پایین است. هدف از این پژوهش بررسی عوامل موثر بر تمایلات فرزندآوری زنان ۴۹-۱۵ ساله‌ی ساکن شهر یزد است. به منظور دستیابی به این هدف، اطلاعات مربوط به ۴۸۳ زن حداقل یک بار ازدواج کرده که با استفاده از روش خوشه‌ای تصادفی سیستماتیک در شهر یزد در فروردین و اردیبهشت ۹۴ گردآوری شده بود، مورد تحلیل قرار گرفته است. در بین متغیرهای مستقل استفاده شده، متغیرهای شمار فرزندان در قید حیات زنان رابطه‌ی معکوس و متغیر تحصیلات با تمایلات فرزندآوری آنها رابطه مثبت و معنا‌داری داشتند. بر اساس نتایج این تحقیق، با افزایش متغیرهایی مانند سرمایه‌ی فرهنگی و فردگرایی در بین زنان تمایلات فرزندآوری نیز افزایش می‌یابد. از طرفی متغیرهای خودتحقق‌بخشی، ترجیح جنسی و برابری جنسیتی رابطه‌ی معناداری با تمایلات باروری نشان ندادند. همچنین بین متغیر استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری با تمایلات فرزندآوری زنان رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. با انجام این پژوهش نیز مشخص شد که رابطه‌ی مثبت و معناداری بین مدت زمان سپری شده از ازدواج زنان و تمایلات باروری آن‌ها وجود دارد. همچنین بین متغیرهای پایبندی دینی و ایده‌آل فرزندآوری و ارزش فرزند با تمایلات فرزندآوری رابطه‌ی معنی‌داری دیده نشد. نتایج تحلیل چند متغیره بیانگر این است که مجموع متغیرهای مورد استفاده در پژوهش با کنترل سطح یک فرزند قادر به تبیین ۳/۳۰ درصد تغییرات تمایلات باروری زنان و با کنترل سطح ۲ فرزند، ۹/۳۷ درصد از تغییرات تمایلات فرزندآوری زنان را تبیین می‌کنند. این در حالیست که مجموع متغیرها بدون در نظر گرفتن تعداد فرزندان در قید حیات زنان می‌توانند حدود ۴/۶۰ درصد از تغییرات تمایلات باروری زنان را تبیین کنند. واژگان کلیدی: تمایلات فرزندآوری، تعداد مطلوب فرزندان، فرزندآوری، زنان، شهر یزد
کد نوشتار : 400364