زمینه و هدف: سندرم متابولیک یکی از شایعترین اختلالات متابولیک است که فرد را در معرض خطرات زیادی از جمله بیماری های قلبی عروقی و دیابت قرار می دهد. شیوع روبه رشد دیابت نوع2 به طورکلی و به خصوص در افراد جوانتر سبب افزایش بروز آن در بارداری نیز شده است. دیابت آشکار یکی از عوامل خطرساز مسلم برای زایمان پره ترم است و میزان بروز مالفورماسیون های عمده در زنان مبتلا به دیابت دو برابر بیشتر است. همچنین به عنوان یکی از علل ناباروری زنان محسوب می شود. هدف از این مطالعه: بررسی اثرات سندرم متابولیک و دیابت بر روی ساختار هیستوپاتولوژیک تخمدان موش های صحرایی ماده پس از بارداری اول و دوم و اینکه با تغییر شرایط (دارو و تمرینات ورزشی) چه تغییراتی در تخمدان در جهت التیام رخ می دهد. روش کار: این مطالعه بر روی 34 سر موش صحرایی از نژاد ویستار انجام شده است. حیوانات به نه گروه تقسیم شدند. 1) گروه کنترل 2) گروه دیابتی بدون تمرین و دارو 3) گروه دیابتی با تمرین و بدون متفورمین 4) گروه دیابتی با متفورمین و بدون تمرین 5) گروه دیابتی با متفورمین و تمرین 6) گروه سندرم متابولیک بدون تمرین و دارو 7) گروه سندرم متابولیک با تمرین و بدون متفورمین 8) گروه سندرم متابولیک با متفورمین بدون تمرین 9) گروه سندرم متابولیک با متفورمین و تمرین موش های ماده پس از طی دوران بارداری یک ماهه جهت نمونه برداری آماده شدند. رت ها تشریح و تخمدان آنها پس از طی مراحل آماده سازی با میکروسکوپ نوری مطالعه گردید. نتایج: نتایج تحقیق حاضر به این ترتیب بود: در گروه مادران دیابتی بدون تمرین و متفورمین در نمونه های بافت شناسی بافت تخمدان دچار از هم گسیختگی و بی نظمی بود. از میزان فولیکول های بدوی و اولیه کاسته شده و فولیکول های ثانویه دچار آترزی بودند. تعدادی اجسام زرد در روند تحلیل دیده شد. در گروه مادران دیابتی همراه با متفورمین بدون ورزش تعداد فولیکول های بدوی کمی وجود داشت و تنها چند فولیکول اولیه مشاهده شد و فولیکول های ثانویه در حال رشد بودند. اجسام زرد در این گروه بیشترین فضا را اشغال کرده بودند. در گروه مادران دیابتی همراه با ورزش و بدون متفورمین، از هم گسیختگی و بی نظمی به چشم می خورد. چندین جسم زرد آترتیک و تعداد اندکی فولیکول اولیه و بدوی دیده شد. فولیکول ثانویه وجود نداشت. در گروه مادران سندرم متابولیکی بدون متفورمین و ورزش، در نمونه های بافتی از هم گسیختگی مشهود بود. اجسام زرد آترتیک مشاهده شد. فولیکول های بدوی و اولیه کاهش یافته و چند فولیکول ثانویه رویت شد. در گروه مادران سندرم متابولیکی همراه با متفورمین بدون ورزش چندین جسم زرد فعال و غیرفعال دیده شد. تعداد فولیکول های اولیه و ثانویه در حد مناسب بود. در گروه مادران سندرم متابولیکی همراه ورزش بدون متفورمین، درجات زیادی از بی نظمی و تخریب بافتی به چشم خورد. فولیکول های بدوی و اولیه اندک است. اجسام زرد غیرفعال مشاهده شد. در گروه مادران سندرم متابولیکی همراه متفورمین و ورزش، اجسام زرد رشد مناسبی داشتند. فولیکول های بدوی اندک اما فولیکول های اولیه تعداد و شکل مناسبی داشتند. فولیکول ثانویه رشد کرده ای به چشم نخورد. نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان می دهد چنانچه ترکیب متفورمین و تمرینات ورزشی در کنار یکدیگر قرار گیرند، تغییرات حاصل از سندرم متابولیک و احتمالا دیابت کاهش پیدا می کند. واژگان کلیدی: سندرم متابولیک، دیابت، ورزش استقامتی، متفورمین، رت ویستار، بافت تخمدان
نمایه ها:
دیابت | 
کد نوشتار : 397607