بانک‌ها نقش مهمی را در توسعه نظام‌های اقتصادی بر عهده دارند. چرا که امروزه، رشد اقتصادی و بهبود سطح زندگی در هر کشوری به میزان سرمایه‌گذاری‌ها به خصوص از طریق سیستم بانکی بستگی پیدا می‌کند. شبکه بانکی با جمع آوری این منابع پراکنده و قرار دادن آن در اختیار سرمایه‌گذاران، زمینه‌های لازم برای رشد سرمایه‌گذاری‌ها و در نهایت رشد اقتصادی را فراهم می‌آورد. اعتبارات درافزایش اشتغال‌زایی، سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی و بنگاه‌های زودبازده، صنایع کوچک و افزایش ارزش افزوده بخش‌ها تأثیرات مثبت زیادی بر جا می‌گذارد و موجب بهبود توسعه جامعه می شود. رشد اقتصادی تنها یکی از ابعاد توسعه می‌باشد و شاخص‌ها و معیارهای مختلفی بر توسعه اثر می‌گذارند. بنابراین از شاخص توسعه انسانی به عنوان یکی از شاخص‌های توسعه برای سنجش میزان توسعه استان‌ها استفاده کردیم. این شاخص مبتنی بر این ایده اساسی است که لازمه دستیابی به زندگی بهتر، علاوه بر داشتن درآمد بالاتر، پرورش و بسط استعدادها و ظرفیت‌های انسانی است. بدین منظور داده‌های درآمد سرانه، آموزش و امید به زندگی جمع‌آوری شده و شاخص توسعه انسانی برای تمامی استان‌های ایران طی سال‌های 1380 تا 1392محاسبه گشته است و با استفاده از تحلیل‌های اقتصادسنجی و نرم‌افزار Eviews وMATLAB به بررسی تجربی مدل و تفسیر نتایج آن پرداخته شده است. همچنین باید اشاره داشت از آنجایی که در تحقیق با داده‌هایی روبرو بودیم که دارای جزء مکانی بودند، دیگر به کارگیری شیوه های اقتصادسنجی مرسوم چندان مناسب نبود. بنابراین به منظور تحلیل داده‌ها از روش اقتصاد‌سنجی فضایی استفاده نمودیم. براساس نتایج آزمون‌های انجام شده، تسهیلات بانکی بر شاخص توسعه انسانی دارای تأثیر مثبت و اندکی است که این ضریب اندک بر سطح استان‌های کشور متفاوت می‌باشد. همچنین میزان تأثیر شاخص توسعه انسانی در سال‌های گذشته نیز مثبت است. به طوری‌که ضریب توسعه انسانی سال قبل هر استان حدود 0.7 درصد تغییرات شاخص توسعه انسانی سال بعد را توضیح می‌دهد. ضریب فضایی مثبت و معنی‌دار نشان‌دهنده آن است که همسایگان یک استان در سطح توسعه یافتگی استان‌های مجاور بسیار موثر می‌باشند.
کد نوشتار : 389306