شهرداری با دریافت عوارض و انواع مالیات شهری، پذیره، نوسازی و غیره مسئولیت دارد تا هرگونه مشکلات طبیعی و غیرطبیعی به شهروندان را جبران کند. شهرداری که به موجب قانون ، مالک معابر و بناها و برخی از اماکن موجود در شهر ها است، به سبب مالکیت خود مسئول خسارات ناشی از عیب یا سد معبر و همچنین خسارات ناشی از حوادث پیش آمده در معابر و خسارات ناشی از خرابی بنا نیز می باشد.در خصوص جبران خسارت زیان‌دیده ، مبانی متعددی ذکر شده است که معروف‌ترین آن ها نظریه تقصیر، خطر و تضمین حق است. اما مهم‌ترین مبنا که در بحث جبران دولتی خسارت بیشتر از بقیه کارایی دارد نظریه تقصیر است و مبنای نظری مسئولیت شهرداری در حوادث ناشی از معابر، ماده ۵۵ قانون شهرداری می باشد. حادثه های به وقوع پیوسته در معابر ممکن است علل مختلفی از جمله سد معبر، چاله ها و چاه ها، برق گرفتگی، سقوط اشیاء از بلندی و بالکن و یا حتی ریزش دیوار و بنا داشته باشند. مسئولیت جبران خسارت ناشی از این حوادث به عهده اشخاص و سازمان هائی است که وظیفه مراقبت و محافظت از آن را به عهده دارند. در این تحقیق با بررسی مسئولیت مبتنی بر تقصیر و مسئولیت بدون تقصیر اشخاص حقوقی در می یابیم که پذیرش مسئولیت بدون تقصیر شهرداری ها، خلاف قاعده و دارای شرایط و ضوابط خاصی است، اما در بسیاری از موارد جبران خسارت در قالب نظریه تقصیر قابل توجیه نیست و به همین دلیل باید به مسئولیت بدون نقصیر و مسئولیت ناشی از وظیفه محافظت و مراقبتی شهرداری توجه داشت. که قوانین موجود به جهت عدم حمایت کافی از زیان دیده و لزوم جبران خسارت با توجه به کثرت حوادث پیش آمده در معابر، نیازمند بازنگری و اصلاح است. اما مهم‌ترین مبنا که در بحث جبران دولتی خسارت بیشتر از بقیه کارایی دارد نظریه تقصیر است و مبنای نظری مسئولیت شهرداری در حوادث ناشی از معابر، ماده ۵۵ قانون شهرداری می باشد. حادثه های به وقوع پیوسته در معابر ممکن است علل مختلفی از جمله سد معبر، چاله ها و چاه ها، برق گرفتگی، سقوط اشیاء از بلندی و بالکن و یا حتی ریزش دیوار و بنا داشته باشند. مسئولیت جبران خسارت ناشی از این حوادث به عهده اشخاص و سازمان هائی است که وظیفه مراقبت و محافظت از آن را به عهده دارند. در این تحقیق با بررسی مسئولیت مبتنی بر تقصیر و مسئولیت بدون تقصیر اشخاص حقوقی در می یابیم که پذیرش مسئولیت بدون تقصیر شهرداری ها، خلاف قاعده و دارای شرایط و ضوابط خاصی است، اما در بسیاری از موارد جبران خسارت در قالب نظریه تقصیر قابل توجیه نیست و به همین دلیل باید به مسئولیت بدون نقصیر و مسئولیت ناشی از وظیفه محافظت و مراقبتی شهرداری توجه داشت. که قوانین موجود به جهت عدم حمایت کافی از زیان دیده و لزوم جبران خسارت با توجه به کثرت حوادث پیش آمده در معابر، نیازمند بازنگری و اصلاح است. کلید واژگان مسئولیت مدنی اشخاص حقوقی، مسئولیت شهرداری، معابر شهری، جبران خسارت، حوادث ناشی از معبر
کد نوشتار : 378915