در سال های اخیر، آموزش زبان دوم به طور چشم گیری متوجه رویکرد ارتباط-محور شده است. "عدم تمایل به برقراری ارتباط" بعنوان یک مانع جدی بر سر این راه، مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته است. تحقیقات قبلی در این زمینه عمدتا بر روی یافتن رابطه مابین این مفهوم و برخی متغیرها (تفاوت های فردی) تمرکز نموده است. مطالعات اندکی به بررسی دیدگاه مدرسین یا زبان آموزان نسبت به علل این عدم تمایل در زبان آموزان پرداخته اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی دیدگاه مدرسین زبان و زبان آموزان درباره علل "عدم تمایل به برقراری ارتباط" در زبان آموزان انجام شده است. هدف دیگر این تحقیق ، بررسی میزان هماهنگی نظرات مدرسین و زبان آموزان به لحاظ دیدگاه مذکور بوده است. به منظور انجام این مطالعه از یک روش ترکیبی استفاده شده است. داده ها از طریق پرسش نامه و مصاحبه بدست آمدند. پرسش نامه شامل 18 مورد و مصاحبه شامل 8 پرسش بودند. تمامی این موارد و پرسش ها بیانگر موقعیت های مختلف مربوط به "عدم تمایل به برقراری ارتباط " هستند. نعداد 85 نفر، شامل 35 مدرس و 50 زبان آموز، همگی از سمنان ، در این مطالعه شرکت کردند. کلیه شرکت کنندگان پرسش نامه را کامل کرده و 7 نفر از آنان در مصاحبه شرکت نمودند. نتلیج پرسش نامه و مصاحبه نشان داد که شرکت کنندگان عمدتا عدم تمایل مذکور را به خجالتی بودن ، انگیزه کم ، توان خطرپذیری پایین و اعتماد به نفس کم نسبت دادند. ضمنا مدرسین و زبان آموزان توافق نسبتا خوبی در این زمینه داشتند. پیشنهادها و محدودیت های مطالعه نیز معرفی شدند.
کد نوشتار : 362294