پژوهش حاضر مطالعه‌ای زمینه‌ای است که به منظور بررسی مشکلات موجود در انجام پژوهش از نظر اعضاء هیئت علمی دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده است . هدف مطالعه تعیین مشکلات اعضاء هیئت علمی این دانشگاه در انجام پژوهش بوده است . در این پژوهش 132 نفر از اعضاء هیئت علمی دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران به طور تصادفی انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها در این پژوهش پرسشنامه‌ای بود که در دو قسمت عمده تنظیم شده بود. در قسمت اول 17 سئوال مربوط به مشخصات فردی اعضاء هیئت علمی دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران قرار داده شده بود و در قسمت دوم که خود شامل 4 بخش بود، 15 سئوال در بخش مشکلات تهیه و تدوین پروژه پژوهشی 8 سئوال در بخش مشکلات ارائه و تصویب پروژه پژوهشی و 9 سئوال در بخش مشکلات اجراء پروژه پژوهشی و 21 سئوال در بخش مشکلات فردی پژوهشگر تنظیم گردیده بود. این سئوالات با یک مقیاس پنج درجه‌ای که به ترتیب از عدد صفر به سمت عدد چهار بیشترین شدت مشکلات را نشان می‌داد، مورد سنجش قرار گرفت . به منظور دستیابی به اهداف پژوهش از آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید و یافته‌های پژوهش در 19 جدول و 10 نمودار تدوین گردید. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که در اکثریت واحدهای مورد پژوهش در زمینه مشکلات مربوط به تهیه و تدوین، مشکلات آزمایشگاهی و کارگاهی و کتابخانه‌ای را نسبت به مشکلات مدیریت و مشکلات فردی پژوهشگر در اولویت قرار داده بودند. در بخش ارائه نبودن یک نظام متمرکز تحقیقاتی و شناخت ناکافی مدیران از مشکلات تحقیق را در اولویت قرار داده بودند. در بخش اجراء مشکلات باشد تقریبا یکسانی از نظر ایشان مطرح شده بود و در بخش مشکلات فردی، مشکلاتی که حل آن به عهدهء مدیریت دانشگاه می‌باشد را در اولویت قرار داده بودند. در کل با توجه به میانگین‌های کسب شده برای هر مشکل در بخشهای مختلف ، مشکلات فردی پژوهشگر از نظر واحدهای مورد پژوهش از اولویت بیشتری برخوردار بود. در ضمن بین هیچیک از مشخصات فردی واحدهای مورد پژوهش و شدت مشکلات موجود در انجام پژوهش ارتباط معنی‌دار آماری وجود نداشت . در انتها پیشنهاد برای پژوهشهای بعدی ارائه گردید.
نمایه ها:
ایران | 
کد نوشتار : 21673