هدف از این تحقیق بررسی تاثیر مصرف مکمل بی کربنات سدیم بر شاخص های بی هوازی و نقطه شکست ضربان قلب دختران جوان غیرفعال بود. نقطه شکست ضربان قلب نقش مهمی در پیش بینی آستانه بی هوازی و تنظیم برنامه های تمرینی دارد 16 نفراز دختران جوان غیرفعال با دامنه سنی ( 03/25±1/23 ) به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه تجربی (8= n) و کنترل(8= n ) تقسیم شدند. این تحقیق شامل دو مرحله بود. هر دو گروه در مرحله اول پروتکل وابسته به فرد(آغاز پروتکل تمرینی با70درصد ضربان قلب بیشینه و افزایش سرعت نوارگردان به میزان دوکیلومتر در ساعت در هر یک دقیقه) را روی نوارگردان اجرا کردند و در مرحله دوم گروه تجربی به میزان 3/0 میلی گرم بی کربنات سدیم به ازای هرکیلوگرم از وزن بدنشان حدود دوساعت قبل از شروع تست مصرف نمودند. بااین تفاوت که گروه کنترل از محلول دارونما(نشاسته) استفاده کردند. سپس پروتکل وابسته به فرد مجددا توسط هر دو گروه اجرا شد. در همه مراحل اجرای پروتکل، گازهای تنفسی توسط دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی جمع آوری شد. همچنین لاکتات آزمودنی ها قبل و بعد از تست توسط لاکتومتر اندازه گیری شد. در این پژوهش از آزمون واریانس مکرر و تی مستقل و تی وابسته در سطح معنی‌داری (05/0 (p? استفاده شد نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد، مصرف بی‌کربنات سدیم به عنوان بافرینگ خونی می‌تواند به طور موثری فاکتورهای بی‌هوازی دختران غیرفعال را بهبود ببخشد و با افزایش زمان رسیدن به نقطه شکست ضربان قلب، باعث تاخیر در واماندگی آنان گردد و به این ترتیب به بهبود عملکرد بی‌هوازی بینجامد.