امروزه با توجه به گسترش روابط دیپلماتیک ونقش آن در روابط بین المللی دولت ها بسیاری از کشورها اقدام به ساخت واحداث سفارتخانه وکنسولگری هایی کرده اند ، که تجلی ازفرهنگ وآثار معماری کشور مهمان و همینطور ارج نهادن به شاخصه های فرهنگی ومعماری کشور میزبان دارد. معمار باید طرحی ارائه دهد که هویت فرهنگی کشور میهمان را در کشور میزبان به خوبی نشان دهد. در این صورت با این سوالات مواجه میشویم که کنسولگری چیست؟ یا به عباراتی دیگر، کنسولگری چه می خواهد باشد؟ چه چیزی را نشان می دهد؟ شخصیتش چیست؟ چگونه مکانی است؟ معماران در مواجهه با زمینه های فرهنگی بیگانه ، باید به چه دانش ها و مفاهیمی اگاه باشند؟ همچنین آنها در طراحی معماری، چه پارامترهایی از هویت فرهنگی معماری خود را باید نشان دهند و چه پارامترهایی را باید از کشور میزبان وام بگیرند و برآیند (فصل مشترک) داده های بستر فرهنگی خود و بیگانه را بکار گیرند و طرحی را ارائه دهند که از یک سو برای بستر ناهمگون نبوده و از سوی دیگر اتصالی قوی با بنیان خود داشته باشد. روش انجام تحقیق،به صورت تحلیل کیفی و به اقتضای موضوع از روش تجزیه و تحلیل اطلاعات کسب شده از طریق کتابخانه، مجلات مرجع، مقالات معتبر و شبکه های اینترنتی بوده است. در این رساله به بررسی و تحلیل پارامترهای تاثیرگذار درارتقا هویت معماری عراق در ایران، مطالعه و شناخت مفاهیم سازنده آن و شناخت پارامترهای هویتی کشور میزبان پرداخته شده وسعی بر این است که در ابتدا تعاریف در زمینه معماری برون مرزی با محوریت کنسولگری ارایُه شود،ودر نهایت با بررسی نظرات در این زمینه ویژگی نمونه های اجرا شده،مولفه های تاثیر گذار در طراحی کنسولگری تبیین شود.
نمایه ها: