این پژوهش به "بررسی مقایسه‌ای میزان افسردگی واکنشی در پرستاران شاغل در بخشهای سرطان و داخلی جراحی بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران در سال 1376" پرداخته است . نمونه‌های این پژوهش ، در پرستاران بخشهای سرطان شامل 86 نفر بودند که بطریق سرشماری و از بین واحدهای واجد شرایط انتخاب شدند و در پرستاران بخشهای داخلی جراحی نیز 84 نفر بطریق نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده انتخاب شدند. ابزار کار در این مطالعه پرسشنامه‌ای دوقسمتی بود که در قسمت اول مشخصات فردی جمع‌آوری گردید و در قسمت دوم از آزمون افسردگی "بک " استفاده شد. در این مطالعه پس از تعیین مشخصات فردی واحدهای مورد پژوهش میزان افسردگی برحسب مشخصات فردی (سن، جنس ، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات ، سابقه خدمت در پرستاری و در بخش فعلی و قبلی و نوع بخش قبلی) به تفکیک بخشهای مورد مطالعه در جداول آماری تنظیم گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و آزمونهای تی و آنالیز واریانس) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که اکثریت پرستاران مورد مطالعه (84/1 درصد) وضعیت طبیعی داشته و فقط 15/9 درصد دچار افسردگی خفیف بودند و پرستاران بخشهای سرطان و داخلی جراحی بترتیب 18/6 و 13/1 درصد دچار افسردگی خفیف بودند. آزمون آماری "تی" اختلاف معنی‌داری را بین میانگین نمرات افسردگی دو گروه نشان نداد. همچنین بین میزان افسردگی و مشخصات فردی در هر دو گروه مورد مطالعه ارتباط معنی‌داری دیده نشد.
کد نوشتار : 16880