هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط بین سلامت روانی و آمادگی بدنی دانشجویان دختر ورزشکار و غیرورزشکار دانشگاه تهران در سال تحصیلی 1375-1376 بوده است . در این پژوهش 80 نفر (40 نفر ورزشکار و 40 نفر غیرورزشکار) از دانشجویان به شکل نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای گزینش شده بودند. میزان سلامت روانی دانشجویان توسط پرسشنامه سلامت عمومی 60 سئوالی و میزان آمادگی بدنی آنها به وسیله آزمون پله و تعیین میزان توان هوازی بیشینه افراد مورد بررسی قرار گرفت . نتایج نشان داد که تفاوت بین همبستگی سلامت روانی و آمادگی بدنی دانشجویان دختر ورزشکار و غیرورزشکار معنی‌دار نبود (به ترتیب r2 0/118, r1 0/193) میانگین سلامت روانی دانشجویان دختر ورزشکار کمتر از میانگین سلامت روانی دانشجویان دختر غیرورزشکار بود (X1 9/425 در برابر X2 17/075) و این تفاوت معنی‌دار بود که بیانگر وضعیت بهتر سلامت روانی دختران ورزشکار نسبت به دختران غیرورزشکار بود. میانگین آمادگی بدنی دانشجویان دختر ورزشکار با میانگین نمرات آمادگی بدنی دانشجویان دختر غیرورزشکار دارای تفاوت معنی‌دار بود (X1 2/856 در برابر X2 2/125) میانگین ضربان قلب پس از آزمون پله در دانشجویان دختر ورزشکار با میانگین ضربان قلب پس از آزمون پله در دانشجویان دختر غیرورزشکار دارای تفاوت معنی‌دار بود (X1 132/9 در برابر X2 159/05). سطح معنی‌داری در آزمون کلیه فرض‌ها a 0/05 انتخاب شده بود.
کد نوشتار : 15911