مسمط یکی از قالب‌های اصلی شعر فارسی است که از قالب قصیده گرفته شده است. مسمط در ابتدا به شکل مسمط مسجع (قدیمی) وجود داشته که اوّلین بار در دیوان ابوطیب مصعبی شاعر قرن چهارم دیده شده است. اوج و ترقی مسمط در دوره غزنوی می‌باشد و منوچهری (متوفی 432 ق) از نخستین شاعرانی است که مسمط‌های متنوع و فراوان سروده است. با توجه به این‌که در عصر حاضر? قالب مسمط به دست فراموشی سپرده شده و شعر بیشتر به صورت قالب‌های آزاد و بدون قافیه نمودار گردیده است این پژوهش سعی در معرفی مسمط و احیای آن دارد.