استفاده از سیستم های کنترل سازه جهت استهلاک انرژی ناشی از زلزله و کاهش ارتعاشات سازه و در نتیجه کاهش تلفات جانی و خسارات مالی مورد استقبال زیادی قرار گرفته است. در این راستا استفاده از جداسازهای لرزه ای در سازه بهبود قابل توجهی در عملکرد لرزه ای سازه بدست می آورد. با افزایش ارتفاع سازه و همچنین کاهش پریود طرح جداسازها، اثر کنترلی جداسازها در رفتار لرزه ای سازه کمتر می شود. لذا با استفاده از وسائل کنترلی دیگر در سازه مانند میراگرهای جرمی تنظیم شونده، به بهبود پاسخ لرزه ای سازه های جداسازی شده کمک می شود.