چکیده : توجه به فراگیری علم همواره در تمدن اسلامی توصیه شده و تشویق به آن از متون اولیه اسلامی برآمده است. در نتیجه این توصیه ها و تشویقات، بسیاری از علوم در قلمرو اسلامی با رشد، شکوفایی و نوآوری همراه بوده است. شناخت عالمان سرزمین شام در سده های پنجم وششم هجری، شاگردان آنها، دستاوردهای علمی ایشان، مراکز علمی و حتی سفرهای علمی آنان برای کسب دانش موضوعی است که این پایان نامه درصدد انجام آن برآمده است. در این پایان نامه 226 عالم و دانشمند در این منطقه معرفی گشته و آثارشان شمرده شد که البته ممکن است تعداد علما حتی بیش از این نیز باشد. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که علوم اسلامی بیش از علوم انسانی و تجربی و ریاضی موردتوجه بوده است لیکن بدون درنظر گرفتن فقه که بیشترین تعداد عالمان را به خود اختصاص داده است، طب و شیمی، علوم ریاضی(شامل فلک و مهندسی)در علوم تجربی و ریاضی، ادبیات و تاریخ در علوم انسانی و تفسیر و علوم قرآنی و همچنین رجال و علوم حدیث تقریبا جزء دانش هایی بوده که از رونق نسبی برخوردار بوده و به لحاظ آماری تاحدودی با یکدیگر برابرند. منطق، فلسفه، کلام، تصوف، جغرافیا و روانشناسی در رده های پایین دانش ها در این بررسی شناخته شدند.