در نیم‌قرن گذشته صنایع‌دستی به‌عنوان یکی از زمینههای فعالیت اقتصادی، فرهنگی اجتماعی در جوامع مختلف، یکی از عوامل موثر توسعه کشورهای در حال رشد شناخته‌شده است. در بین این جوامع، ایران جزء معدود کشورهایی است که از دیرباز درزمینه صنایع‌دستی سر‌آمد و صاحب شهرت بوده است. با توجه به مزیت‌های صنایع‌دستی، همواره تولیدات صنایع‌دستی و سرمایه‌های انسانی فعال در این حوزه از مهم‌ترین امکانات و منابع ارزشمندی است؛ که توجه صاحب‌نظران و برنامه‌ریزان اقتصادی و فرهنگی را به خود جلب کرده است. هدف از پژوهش حاضر شناسایی مشکلات هنرمندان صنایع‌دستی چوبی و رتبه‌بندی این مشکلات است. برای این منظور با استفاده از پرسشنامه ای مشتمل بر6بخش؛ سوا لاتی درخصوص تولید، فروش، بازاریابی، صادرات و واردات، آموزش و تعامل با سازمان‌های دولتی و غیردولتی طرح گردید؛ودر اختیار60 نفر از هنرمندان صنایع‌دستی ساکن در شهرهای اصفهان ،شهرکردوتهران قرار گرفت. بر اساس داده های به دست آمده از این پرسشنامه ها عمده‌ترین مشکلات شناسایی‌شده عبارتند از: بازاریابی نامناسب، تهیه مواد اولیه، عدم نظارت بر تولید محصولات، واردات کالاهای مشابه، عدم فرهنگ‌سازی و آگاهی مصرف‌کننده از کالاهای تولیدی، عدم وجود یک انجمن برای تبادل‌نظر بین هنرمندان. سپس با استفاده ازنظر کارشناسان و صاحب‌نظران، معیار‌های جامعیت بیشتر، سود، بهره‌وری و سهم بازار تعیین گردید؛ و به رتبه‌بندی مشکلات بر اساس روش تحلیل سلسله مراتبی AHP اقدام شد. بر این اساس نتایج پژوهش نشان می‌دهد، در بین مشکلات شناسایی‌شده بازاریابی نامناسب در اولویت اول و تهیه مواد اولیه، واردات کالاهای مشابه، عدم نظارت بر تولید محصولات، عدم فرهنگ‌سازی و آگاهی مصرف‌کننده از کالاهای تولیدی وعدم وجود یک پایگاه یا انجمن برای تبادل‌نظر به ترتیب در اولویت‌های بعدی قرارگرفته‌اند. مهم‌ترین مشکلاتی که هنرمندان صنایع‌دستی چوبی درزمینه فروش آثار خود با آن روبرو هستند، بازاریابی نامناسب و واردات کالاهای مشابه می‌باشند.
نمایه ها:
بازار |