کانسار Pb-Ba-F پاچی- میانا در بخش بالایی سازند کربناتهء الیکا(تریاس میانی) تشکیل شده است . سازند سیلیسی کلاستیک شمشک (تریاس بالایی - ژوراسیک زیرین) با گسترش بسیار زیاد روی آن قرار گرفته است و نقش سنگ پوشش را ایفاء کرده است . سازندهای دورود(پرمین زیرین) و روته(پرمین میانی) زیر سازند الیکا قرار گرفته‌اند. در مجاورت کانسار تودهء ساب ولکانیکی با ترکیب دیاباز تا الیوین دیاباز تزریق شده است . نحوهء قرارگیری کانسار در سنگ میزبان غالبا استراتاباند بوده که کانی‌زایی عمدتا درون حفرات انحلالی، شکستگی‌ها و در امتداد سطوح گسلی اتفاق افتاده است . بخشی از کانیها(نظیر گالن) بصورت پراکنده در متن سنگ میزبان در مراحل اولیهء دیاژنز تشکیل شده‌اند. این کانسار دارای ترکیب کانی‌شناسی ساده‌ای می‌باشد که کانیهای فلورین، باریت و گالن بیشترین مقدار را دارند. اغلب این کانیها در مراحل پایانی دیاژنز پس از تحجر سنگ میزبان تشکیل شده‌اند. فرایندهای دیاژنتیکی متنوعی سنگ میزبان را تحت تاثیر قرار داده‌اند که فرایند دولومیتی شدن در مقیاسی وسیعتر عمل کرده است و احتمالا با فرایند کانی‌زایی در ارتباط بوده است . سنگهای ساب ولکانیک در این منطقه در مقابل سنگهای دیگر میزان فلوئور بالاتری نسبت به حد استاندارد دارند که علاوه بر این امر تزریق این تودهء ساب ولکانیکی در مجاورت کانسار را می‌توان به عنوان شواهدی دال بر سنگ منشاء بودن آنها برای فلوئور بیان کرد. نسبت 87Sr/86Sr کانیهای فلورین و باریت (0/7086-0/7089) غنی‌شدگی از 87Sr را نسبت به حداکثر این میزان برای آب دریای تریاس (0/7079) و سنگ میزبان (0/7082) نشان می‌دهد. بالا بودن این نسبت برای کانیهای فوق نسبت به آب دریای زمان تشکیل سنگ میزبان بر این امر دلالت می‌کند که آب دریا تریاس تنها منشاء عناصر لازم برای کانی‌زایی نبوده و این غنی‌شدگی در اثر واکنش سیالات کانی‌زا با سنگهای سیلیسی کلاستیک (احتمالا سازند دورود) بوده است . بالا بودن نسبت 87Sr/86Sr این کانیها، پائین بودن نسبت اتمی Zn/Pb این کانسار و عملکرد وسیع فرایند دولومیتی شدن نشان‌دهندهء منشاء دوگانه سیالات کانه‌زا می‌باشد بطوریکه بخشی از فلزات از سنگ میزبان و بخش دیگر از سنگهای سیلیسی کلاستیک (احتمالا سازند دورود) مشتق شده‌اند. شواهدی نظیر وجود دولومیت زین اسبی در سنگ میزبان، بلورهای اتومورف و درشت‌گالن و همراهی کانیهای باریت و گالن نشان می‌دهد که سولفور لازم برای کانی‌زایی از احیاء سولفات موجود در سنگ میزبان مشتق شده است . سیالات کانه‌زا پس از بدست آوردن عناصر لازم برای کانی‌زایی از طریق گسل‌ها سریعتر به سمت بالا مهاجرت کرده‌اند و در نتیجه در اثر انتقال از سنگ منشاء به سنگ میزبان حرارت لازم برای کانی‌زایی را در خود حفظ کرده‌اند. تودهء ساب ولکانیکی علاوه بر تامین بخشی از عناصر کانه‌زا بعنوان یک منبع حرارتی نیز عمل کرده است .
کد نوشتار : 11122