مطالعه حاضر جهت تعیین نیازمندی پروتئین ماهي دورگه ماش ماده (Aspius aspius ♀) و ماهی سفيد نر (Rutilus frisii ♂) و بررسي اثرات سطوح مختلف پروتئين جيره بر شاخص‌هاي رشد، ترکيبات بيوشيميايي لاشه و شاخص‌هاي هماتولوژیک این ماهی طراحي شد. در اين آزمايش تاثير شش جيره حاوي سطوح مختلف پروتئين (28، 32، 36، 40، 44 و 48 درصد) و سطح انرژي يکسان به مدت 60 روز در سه تکرار بر روي اين ماهي مورد بررسي قرار گرفت. 252 قطعه ماهی جوان با ميانگين وزني 0/72 ± 28/5 گرم ازنظر وضعیت سلامت ظاهری بررسی و پس از 14 روز سازگاری با شرایط آزمایش در 18 حوضچه گرد بتوني با حجم آبگيري 400 ليتر توزیع گردید. تغذیه ماهی‌ها سه بار در روز تا حد سيري انجام پذیرفت. نتايج نشان داد پروتئين جيره به صورت معني‌داري بر کارايي غذا، کارايي پروتئين، افزايش وزن، وزن نهايي، نرخ رشد ويژه و فاکتور وضعيت تاثیرگذار است (0/05 > P)؛ با افزايش پروتئين جيره تا 36 درصد اين شاخص‌ها به صورت معني‌داري افزايش يافت. پروتئين و خاکستر لاشه تحت تاثير پروتئين جيره قرار گرفتند (0/05 >P )؛ به‌طوری‌که پروتئين لاشه با افزايش پروتئين جيره تا 36 درصد افزايش و در تیمارهاي تغذيه شده با جيره حاوي 48 درصد پروتئين به صورت معني‌داري کاهش يافت. پس از اتمام دوره 60 روزه آزمایش تغذیه‌ای، پارامترهای هماتولوژیک از جمله تعداد گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید، غلظت هموگلوبین، میزان هماتوکریت، MCV، MCHC، نوتروفیل، ائوزینوفیل، لنفوسیت و منوسیت بررسی شد. نتایج حاصله نشان داد این پارامترها تحت تاثیر پروتئین جیره قرار نگرفت (0/05 <P ). میزان MCH به صورت معنی‌داری در ماهیان تغذیه شده با جیره 36 درصد پروتئین بیشتر بود (0/05 > P). نتایج مربوط به شاخص‌های بیوشیمیایی پلاسما نشان داد که پروتئین جیره تفاوت معنی‌داری در سطوح چربی کل، تری‌گلیسرید، کلسترول و پروتئین کل پلاسما ایجاد نکرد (0/05 <P ). به‌طورکلی نیازمندی پروتئین این دورگه با استفاده از اطلاعات به دست آمده و مدل رگرسیون خط شکسته، بین 37 تا 38 درصد برآورد شد. بنابراين جيره حاوي 37 درصد پروتئين به عنوان يک جيره اقتصادي حاوي پروتئين کافي و مناسب براي رشد بهينه ماهي دورگه جوان ماش و سفيد در شرایط آزمایشی مورد بررسی توصيه می‌شود.