مناطق مرزی جنوب‌شرق کشور یکی از بارزترین موارد نابرابری فضایی به‌لحاظ توسعه در کشور معرفی شده‌اند که بدلیل گسستگی فضای سرزمینی آن از بقیه کشور، تأثیر‌گذاری این منطقه در مقیاس کشوری بسیار کم‌رنگ گردیده و باعث شده این استان از مناطقی باشد که جزء یکی از محروم‌ترین استان‌های کشور محسوب گردد. در این راستا هدف از انجام پژوهش تبیین رابطه امنیت و توسعه شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان در جهت یافتن عواملی که تنش‌های موجود را کاهش داده و دستیابی به راهکارهایی جهت برقراری توسعه‌ی نسبی در سطح منطقه می‌باشد. پژوهش حاضر براساس هدف، کاربردی و از نوع تحقیقات علمی می‌باشد؛ براساس ماهیت و روش از دو روش توصیفی – تحلیلی و همبستگی استفاده شده است. ابتدا امنیت و ابعاد آن براساس شاخص‌های به دست آمده طی انجام مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی با استفاده از تکنیک AHP برای هریک از شهرستان‌های استان مورد ارزیابی قرار گرفته سپس توسعه و ابعاد آن نیز با توجه به شاخص‌های استخراج شده، در سطح هر شهرستان با استفاده از روش تاکسونومی بررسی گردید. به این‌ترتیب رتبه‌بندی شهرستان‌ها به لحاظ امنیت و توسعه حاصل شد. در ادامه با استفاده از روش همبستگی ارتباط میان ابعاد امنیت و توسعه در سطح استان آزمون پیرسون گرفته‌شد و نتایج به‌دست آمده حاکی ازآن بوده که امنیت و ابعاد آن با توسعه و ابعاد آن شامل توسعه‌ی اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی ارتباط چشمگیری داشته به‌گونه‌ای که تغییر درهر بعد از امنیت تأثیر به‌سزایی بر توسعه و ابعاد آن خواهد داشت و بالعکس. تنها در زمینه‌ی توسعه‌ی زیربنایی همبستگی معنادار حاصل نشد که این مسأله با توجه به اینکه استان از لحاظ استقرار دارای فرصتی یگانه در میان تمام استان‌های کشور می‌باشد قابل توجیه است. درنهایت بین امنیت و توسعه رگرسیون گرفته‌شد که براساس نتایج، 6/91 درصد از توسعه‌ی استان را می‌توان با برنامه‌ریزی در راستای بهبود امنیت استان تبیین نمود. کلیدواژه : مناطق مرزی، امنیت، توسعه، سیستان و بلوچستان
کد نوشتار : 305473