برای تخمین و مدل‌سازی میزان بالاروی و روگذری موج بر روی سطوح شیب‌دار طبیعی سواحل و همچنین موج‌شکن‌ها و دیگر سازه‌های حفاظت ساحلی تاکنون از روش‌های مختلفی استفاده شده است. اکثر روابط جهت برآورد نرخ سرریزی روابط تجربی هستند که از آزمایشات مدل فیزیکی که در محدوده‌ی خاصی از شرایط امواج انجام شده‌اند تخمین زده می‌شوند. در این تحقیق برای رفع نقایص و افزایش دقت مدل‌سازی روگذری موج، این پدیده با استفاده از روش بدون شبکه‌ی لاگرانژی هیدرودینامیک ذرات هموار (SPH) مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. در این تحقیق از کد منبع باز SPHysics که بر اساس روش هیدرودینامیک ذرات هموار نسبتاً تراکم پذیر (WCSPH)می‌باشد، به مدل‌سازی مسائل مورد نظر پرداخته شده است و در ابتدا صحت‌سنجی مدل عددی موجود با استفاده از مدل‌سازی مسئله‏ی شکست سد و مقایسه‌ی نتایج محاسباتی با نتایج آزمایشگاهی و نتایج عددی حجم سیال سایر محققین، صورت گرفته است که مطابقت خوبی بین آن‌ها مشاهده می‌شود. در ادامه مدل‌سازی بالاروی و روگذری موج تنها بر روی سطوح شیب‌دار ساحلی مورد بررسی قرارگرفته و تراز بالاروی به عنوان معیاری مناسب برای تعیین میزان حجم سرریزی مورد استفاده قرار می‌گیرد .در این تحقیق مدل موجود برای بررسی شرایط مرزی جدیدی که بتواند تنش اصطکاکی بین سیال و مرز جامد را در نظر بگیرد گسترش یافته است و در ابتدا پیشروی پنجه ستون آب در مسئله شکست سد با در نظر گرفتن اصطکاک بستر، مورد بررسی قرار گرفته و با نتایج آزمایشگاهی و شرایط مرزی موجود در کد مقایسه شده است و در ادامه مسئله‌ی بالاروی موج تنها بر روی ساحل شیب‌دار طبیعی و روگذری از موج‌شکن واقع بر روی ساحل شیب‌دار با در نظر گرفتن اصطکاک بستر مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد اصطکاک بستر نقش مهمی در کالیبره کردن مدل عددی دارد.