به منظور بررسی اثرات تراکم بوته بر عملکرد، اجزای عملکرد و کیفیت دانه سه رقم تریتیکاله (PG"s",6917, Juanilo "92") در مقایسه با جو والفجر در شرایط اقلیمی باجگاه، آزمایشی فاکتوریل (3×4) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تراکم 150، 325 و 500 بوته در متر مربع، در چهار تکرار در محل مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در باجگاه (29 درجه و 32 دقیقه عرض جغرافیایی شمالی 52 درجه و 35 دقیقه طول جغرافیایی شرقی، 1810 متر ارتفاع از سطح دریا) در دو مزرعه با حاصلخیزی کم (سری رامجردی) و زیاد (سری دانشکده)، در سال زراعی 1374-75 به اجرا در آمد. اثرات تراکم بوته بر ارتفاع نهائی بوته‌ها، وزن هر میانگره، تعداد پنجه بارور در هر بوته، تعداد سنبله در متر مربع، طول سنبله، تعداد سنبلک در هر سنبله، تعداد دانه در هر سنبلک ، تعداد دانه در هر سنبله، وزن مخصوص بذر، وزن هزار دانه، عملکرد پروتئین، عملکرد دانه، عملکرد کاه و عملکرد بیولوژیک بر حسب رقم و منطقه کشت متفاوت بود. در هر دو مزرعه سطوح تراکم بوته تاثیر معنی‌داری بر دانسیته سنبله، درصد پروتئین و شاخص برداشت نداشت ، همچنین جو والفجر در مقایسه با سایر ارقام تریتیکاله تعداد پنجه بارور در هر بوته، تعداد سنبله در متر مربع، تعداد سنبلک در هر سنبله، دانسیته سنبله، عملکرد دانه و شاخص برداشت بیشتری داشت لیکن از لحاظ طول سنبله، وزن مخصوص بذر و درصد پروتئین برتری با ارقام تریتیکاله بود. چروکیدگی بذر جو بیش از ارقام تریتیکاله و میزان عملکرد پروتئین و عملکرد کاه آن با ارقام تریتیکاله یکسان بود. تراکم کاشت سبب تجمع سریعتر و بیشتر ماده خشک گردید، لیکن میزان این تغییر بسته به رقم متفاوت بود. مقایسه روند تغییرات شاخص سطح برگ نشان داد که حداکثر شاخص سطح برگ (LAIMax) در دامنه 1400 تا 1500 درجه - روز رشد (GDD) بسته به رقم و تراکم بدست می‌آید. در هر سه تراکم بیشترین و کمترین شاخص سطح برگ به ترتیب مربوط به جو والفجر و تریتیکاله رقم PG"s" بود. افزایش تراکم باعث افزایش حداکثر دوام شاخص سطح برگ (LAIDMax) و حداکثر میزان رشد گیاه زراعی (CGRMax) و کاهش میانگین فصلی سرعت رشد نسبی (RGR) در تمامی ارقام شد. جو والفجر در مقایسه با ارقام تریتیکاله در هر سه تراکم از سرعت جذب و تحلیل خالص مواد (NAR) کمتری برخوردار بود.
کد نوشتار : 08368