پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین همیاری و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی شهر زنجان پرداخته است. هدف از این پژوهش بررسی اثرات کاربرد الگوی یادگیری از طریق همیاری در مقایسه با دیگر روشهای یاددهی-یادگیری است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی مناطق دوگانه شهرستان زنجان است که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای یک کلاس با 29نفر دانش آموز پایه پنجم بعنوان گروه آ‍زمایشی تعیین شد و گروه کنترل به تعداد 30 نفر در شیفت مخالف (گردشی) از طریق معادل سازی و کنترل متغیرهای مزاحم ((سن، جنسیت، پایه تحصیلی، موفقیت تحصیلی، منطقه جغرافیایی، وضعیت اقتصادی و فرهنگی –اجتماعی انتخاب گردیدند. یافته های این پژوهش نشان داد که عضویت دانش آموزان در فعالیتهای گروهی غیر درسی در یادگیری مهارتهای اجتماعی انگیزش درونی و پیشرفت تحصیلی آنان موثر است و میزان تحصیلات و شغل پدر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر دارد. براساس یافته های تحقیق پیشنهاد می گردد که زمینه مناسب برای بهره گیری از روشهای یاددهی-یادگیری خانواده الگوهای تعامل اجتماعی فراهم آید و تدابیر لازم در جهت ایجاد فرهنگ مشارکت و مشارکت پذیری دانش آموزان اتخاذ شود و فرصت تعامل اجتماعی و تقویت مهارتهای ارتباطی و زبانی دانش آموزان ایجاد شود.
کد نوشتار : 72378