مقوله فرهنگ و تاثیر آن بر حفظ محیط زیست،یکی از ابعاد توسعه پایدار است و زمینه سازی جهت نیل به این اهداف شاید از دیر باز در ذهن متفکران و اندیشمندان محیط زیست جهان جای گرفته است.پژوهش حاضر با اهداف شناخت نقش مدیریتی و مشارکتی که زنان می تواند در تویعه و ارتقاء فرهنگ زیست محیطی داشته باشند انجام گرفته شده است. چهار چوب نظری این پژوهش میتنی بر دیدگاهها و باورهایست که نشان از اثر گذاری مثبت مدیریت و مشارکت زنان در تویعه و ارتقاء از فرهنگ زیست محیطی دارد.زنان،عامل اصلی انتقال فرهنگ زیست محیطی به نسل های آینده هستند.اکثر دیدگاه ها در مورد نقش زنان در حفاظت از محیط زیست شامل آموزش به فرزندان در خانواده و فعالیت های خیلی ساده بوده،در حالی که مدیریت کارآمد زنان در فعالیت های زیست محیطی کاملا مشهود می باشد در پژوهش حاضر از روش توصیفی استفاده و داده ها به صورت کیفی (تفسیری) بر اساس اسناد و مدارک موجود تحلیل شده اند.یافته ها در این پژوهش حاکی از آن است که زنان همواره ارتباط نزدیکی با محیط زیست دارند و به صورت مستقیم و غیر مستقیم از آن بهره مند می شوند. زنان می توانند با به کارگیری توانایی های ذاتی خود گام های موثری را جهت حل مشکلات زیست محیطی برداشته و با استفاده از استعدادها و توانایی های مدیریتی خود فراتر از آموزش در خانواده فعالیت کرده و حافظ محیط زیست و حقوق خود باشند.
نمایه ها:
زنان | 
فرهنگ | 
آموزش |