بهبود مدیریت آبیاری و افزایش سودمندی آب از طریق ارزیابی شاخص های مصرف آب و برطرف نمودن نقاط ضعف مدیریت آبیاری امکان پذیر است. در پژوهش حاضر مدیریت آبیاری و سودمندی آب در شبکه آبیاری سمت راست آبشار با استفاده از اطلاعات ماهواره ای اندازه گیری های مزرعه ای و مدل شبیه سازی swap ارزیابی گردید. بدین منظور میزان تقاضای آب از طریق برآورد نیاز آبی ده روزه محصولات موجود در شبکه به روش پنمن مانتیث و بهره گیری ازنرم افزار Cropwal در طی دهه 1370 تعیین و شاخص های عرضه نسبی آب آبیاری سودمندی اقتصادی آب محاسبه شد. متوسط شاخص عرضه نسبی آب در دهه 1370 برابر با 3/1 بدست آمد که بیانگر عرضه زیاد آب می باشد. لیکن نتایج عرضه نسبی آب برآورد شده از اطلاعات سری زمانی ماهواره NOAA-AVHRR در سال 1374 نشان داد که این شاخص برابر 98/0 بوده و شبکه آّیاری با کمبود آب مواجه می باشد. این موضوع با پایین رفتن عمق آب زیرزمینی مطابقت دارد. همچنین شاخص سودمندی آب برآورد شده از این اطلاعات ماهواره ای برابر با 8/0 کیلوگرم بر متر مکعب می باشد. سودمندی آب محاسبه شده از نتایج عرضه وتقاضا آب در دهه 1370 بین 8/0 تا 4/1 و بطور متوسط 2/1 کیلوگرم بر متر مکعب بوده است. شاخص سودمندی اقتصادی آب نیز در این مدت از 05/0 تا 19/0 متغیر و بطور متوسط 1/0 دلار بر متر مکعب بود که کمتر از نصف متوسط جهانی می باشد. نتایج شبیه سازی اجزاء بیلان آب در وضعیت موجود نشان داد که میزان آب کاربردی کشاورزان برای محصولات گندم و جو نزدیک به عمق بهینه است لیکن چغندرقند یونجه و ذرت علوفه ای بیش از عمق بهینه آبیاری می شوند. همچنین مقایسه تقویم آبیاری موجود و پیشنهادی مدل بیانگر آن است که تقویم آبیاری گندم و جو به علل مختلف از جمله گردشی بودن آب بین حقابه داران مناسب نمی باشد و یا انجام آبیاری در زمان مناسب عملکرد محصول 15 درصد افزایش می یابد. بنابراین کاربرد عمق آبیاری اصلاح تقویم آبیاری و بهبود مدیریت زراعی به عنوان راهکارهای بهبود مدیریت آبیاری موجود پیشنهاد گردید.
کد نوشتار : 72519