هدف از این پروژه بدست آوردن روشی مناسب برای ایجاد رتیکول (شبکه دوربین‌های فاصله‌یاب) و ساختن دستگاهی برای تولید انبوه آن بوده است . جهت ایجاد رتیکول با کیفیت مناسب عواملی نظیر جنس فلز پوشش دهنده سطح بستره، روش ایجاد لایه فلزی، نوع فتورزیست (پلیمر حساس به نور)، روش پوشش‌دهی فتورزیست ، آلودگیهای سطح بستره، حلال باقیمانده در فتورزیست ، سرعت چرخش بستره، درجه‌حرارت ، طول موج نور، شدت و زمان نوردهی، نوع و غلظت ، ماده ظهور و حکاکی بررسی و بهینه شده‌اند. نتایج حاصله نشان داده است که فلز کرم در ضخامت 700 آنگستروم برای ایجاد رتیکول بعلت پایداری و قدرت تفکیک زیاد آن بسیار مناسب می‌باشد. پوشش دادن فلز بطریق تبخیری و در طی دو مرحله، روشی مناسب برای ایجاد لایه فلزی بود. فتورزیست Positive-20 وسلکتی لوکس P2100-30 برای ایجاد رتیکول مناسب تشخیص داده شده ولی رتیکول حاصل از نوع اخیر دارای کیفیت بهتری می‌باشد. آلودگیهای سطح بستره و حلال باقیمانده در فتورزیست به ترتیب با پخت قبلی و پخت ملایم حذف و بهینه گردیدند. چرخش مناسب بستره باعث ایجاد لایه فتورزیست نازک و یکنواخت ، تسریع و یکنواختی عمل ظهور و شستشو شده و سهم بسزایی در کیفیت رتیکول داشته و سرعت بهینه چرخش بستره در مراحل پوشش دهی، ظهور و شستشوی فتورزیست بدست آورده شد. پخت در دمای بالا با ایجاد کراسلینک در فتورزیست باعث پایداری زیاد آن در مقابل مواد حکاکی گردیده و بدین منظور درجه‌حرارت مناسب برای دو نوع فتورزیست مصرفی تعیین شد. نور مناسب دارای طول موج 350-440 نانومتر بوده و زمان نوردهی برای دو نوع فتورزیست فوق نیز بهینه گردیدند.
کد نوشتار : 02091