هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی عوامل روانی و نگرش شغلی دانشجویان بود. و اینکه بین هسته کنترل، اعتماد بنفس ، انگیزه پیشرفت و تمایلات افسردگی با نگرش شغلی رابطه معنی‌دار وجود دارد. بدین منظور 313 نفر دانشجویان شاغل و غیرشاغل از دانشکده‌های مختلف دانشگاه شیراز انتخاب شدند. ابزارهای اندازه‌گیری عبارتند از مقیاسهای، هسته کنترل (راتر)، تمایلات افسردگی و اعتماد بنفس (روزنبرگ)، انگیزه پیشرفت (اسمیت) و مقیاس نگرش شغلی (وینفیلدوتیگمن) بود. اعتبار مقیاسهای مذکور برای استفاده در مورد نمونه این پژوهش به روش ضریب آلفا و اعتبار صوری و پایائی مقیاسهای مذکور به روش بازآزمایی بررسی و تایید گردید، نتایج نشان داد که : 1 - نتایج بدست آمده از وجود رابطه معنی‌دار بین عوامل روانی و نگرش شغلی را نشان داده است . همچنین عوامل روانی مانند، هسته کنترل و تمایلات افسردگی بیشترین همبستگی مثبت را با متغیرهای نگرش شغلی، چون نگرانی و ابهام از آینده شغلی، دشواری بدست آوردن شغلی و عوامل تعیین کننده شغل داشتند و همچنین عوامل روانی مانند، اعتماد بنفس و انگیزه پیشرفت همبستگی منفی با متغیرهای فوق‌الذکر دارا بوده‌اند و با متغیر گرایشهای خانوادگی همبستگی مثبت داشتند. 2 - افراد نمونه شاغل به نسبت غیرشاغل از هسته کنترل درون بین‌تر، تمایلات افسردگی کمتر، اعتماد بنفس بیشتری و انگیزه پیشرفت قوی‌تر برخوردارند. همچنین دختران غیرشاغل به نسبت پسران غیرشاغل از اعتماد بنفس بیشتر، هسته کنترل درون بین‌تر، تمایلات افسردگی کمتری و انگیزه پیشرفت قوی‌تر برخوردارند و این امر ناشی از پیوندهای عاطفی با خانواده می‌باشد. 3 - افراد نمونه شاغل به نسبت غیرشاغل کمتر نگرانی و ابهام از آینده شغلی و گرایشهای خانوادگی نشان داده‌اند. غیرشاغلین پسر به نسبت غیرشاغلین دختر گرایشهای خانوادگی کمتر، نگرانی و ابهام از آینده شغلی بیشتری و بیشتر احساس می‌کرده‌اند که بدست آوردن شغل مورد علاقه‌شان دشوار می‌باشد. 4 - نتایج بدست آمده نشان داده است تاثیر تعاملی جنسیت (پسر و دختر) و وضعیت شغلی (شاغل و غیرشاغل) بر نگرش شغلی و این تاثیر معنی‌دار بود (P<=7/5) .
کد نوشتار : 00613