پژوهش حاضر با هدف ‌بررسی رابطه باورهای مذهبی با تاب‌آوری و امید به زندگی در زنان سرپرست خانوار بهزیستی شیراز انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه زنان سرپرست خانوار بهزیستی شیراز در سه ماهه اول 1393بود که از طریق جدول مورگان 300 نفر از زنان سرپرست خانوار به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه نگرش مذهبی محمدی (1385)، تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) و امید به زندگی اشنایدر (1991) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی از نوع همبستگی و پیش بینی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که بین باورهای مذهبی با تاب‌آوری در ابعاد تجربی و مناسکی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، اما در ابعاد پیامدی و اعتقادی رابطه معناداری وجود ندارد. همچنین بین باورهای مذهبی با امید به زندگی در ابعاد تجربی و مناسکی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ولی در ابعاد پیامدی و اعتقادی رابطه معنادار وجود ندارد. علاوه بر این نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که 14% از تاب‌آوری از طریق باورهای مذهبی پیش‌بینی می‌شود. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد 5% از امید به زندگی از طریق باورهای مذهبی پیش‌بینی می‌شود. بر اساس نتایج این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که رابطه باورهای مذهبی با تاب‌آوری و امید به زندگی در زنان سرپرست خانوار می‌تواند نقش داشته باشد. واژه‌های کلیدی: باورهای مذهبی، تاب‌آوری، امید به زندگی، زنان سرپرست خانوار
کد نوشتار : 315594