هدف: زنان سالمند دارای هایپرکیفوزیس تعادل کافی نداشته و بدنشان دارای نوسان زیادی است که سبب می‌گردد بیشتر در معرض خطر زمین خوردن باشند. از جمله علل اصلی زمین خوردن، اختلال در تعادل، تحرک و ثبات پوسچر می‌باشند. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی بر تحرک، ثبات پوسچر و تعادل زنان سالمند دارای هایپرکیفوزیس بود. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 30 نفر از زنان سالمند (60-75 سال) به‌روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 8 هفته (3 جلسه در هفته) در برنامه تمرینات اصلاحی شرکت‌کردند. اما گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نکردند. در پیش و پس‌آزمون جهت اندازه‌گیری تحرک ، ثبات پوسچر ، درجه کیفوز و تعادل به ترتیب از آزمون زمان برخاستن و برگشتن، چرخش 180 درجه، خط‌کش منعطف و مقیاس برگ استفاده و تعداد زمین خوردن و ترس از افتادن نیز ثبت گردید. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری t وابسته و زوجی در سطح معنی‌‌داری P<0/05 استفاده ‌شد. یافته‌ها: 26‌ نفر در اندازه گیری‌های پس‌آزمون شرکت کردند. در آزمون برخاستن و رفتن (P=0/000)، چرخش 180‌درجه (P=0/008)، درجه کیفوز (P=0/002) و مقیاس برگ (P= 0/000) بهبود قابل توجهی مشاهده‌گردید. ترس از افتادن نیز به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت. نتیجه‌گیری: یافته‌های تحقیق نشان دادند که تمرینات اصلاحی می‌تواند موجب بهبود درجه کیفوز، تعادل، ثبات پوسچر و تحرک در سالمندان شده و از این طریق خطر زمین خوردن را کاهش دهند.
کد نوشتار : 333535