شیطان‌پرستی جدید، فرقه‌ای است که توسط آنتوان زندرلاوی، در آمریکا، بر گستره‌ی فرهنگ منحرف غربی پایه‌گذاری شد. پشتیبانی فراماسونری و صهیونیسم از آن، گستره‌ی نفوذ آن را به ایران اسلامی نیز کشانده است. علی‌رغم تضاد مبانی شیطان‌پرستی با مبانی اسلامی انقلاب اسلامی ایران، جریان شیطان‌پرستی در ایران نفوذ پیدا کرده است. جریان‌شناسی، گرایشی بین رشته‌ای در فهم پدیده‌های فرهنگی است که جهت سیاست‌گذاری‌های دقیق فرهنگی، الزامی است. اگر چه جریان‌شناسی در چهار مولفه‌ی، تاریخی ، مبانی فکری، ساختار شناسی و آینده پژوهی نمود پیدا می‌کند ولی در تحقیق حاضر فقط به بیان تاریخچه، مبانی فکری، زمینه‌های نفوذ و گسترش و کارگزاران آن در ایران پرداخته ایم. روش حاکم در تحقیق حاضر، توصیف تحلیلی بوده است و از تبیین خودداری شده است. روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای بوده و از منابع سنتی و مجازی استفاده شده است. زمینه‌های نفوذ و گسترش شیطان‌پرستی در ایران ذیل چهار عنوان سیاسی، مذهبی، اقتصادی و فرهنگی به ذکر ده زمینه پرداخته است. برای ذکر کارگزاران مثبت در دو عنوان رسانه و نخبگان، کتاب‌ها، وبلاگ‌ها و سایت‌ها، موسیقی‌ها، نمادها و فیلم‌ها و هنرمندان، استعمارگران و نهادها و موسسات مرتبط بررسی شده است. برای کارگزاران منفی و مقاومت های مقابل شیطان‌پرستی، به نهادهای دولتی و مقاومت‌های غیر دولتی در این مورد اشاره شده است. از جمله رهآوردهای تحقیق، ارائه‌ی یک طرح جهت مقابله‌ی صحیح و معرفی ورع به عنوان تنها حافظ ایمان در زمان غیبت کبری می باشد.
کد نوشتار : 301480