طرح استراتژی توسعه شهری، رویکرد راهبردی است که هم اکنون در بسیاری از کشورهای جهان و به خصوص کشورهای در حال توسعه با استقبال مواجه شده است. در حالیکه که طرح-های جامع و تفصیلی که سند توسعه شهر در کشور ما محسوب می-شوند بیشتر نقش بازدارنده داشته و نقش هدایت کنندگی آنها بسیار کمرنگ است، اما طرح‌های استراتژیک می‌توانند شهرداری-ها و نهادهی مردمی را از حالت انفعال بیرون آورند و به آنها نقشی فعال و هدفمند در جهت توسعه شهر اعطا نمایند. شهر بابلسر با توجه به مشکلاتی که در راه توسعه داشته است طرح‌‌های جامع از رفع این مشکلات ناتوان بوده‌اند و به همین دلیل نیاز به طرح‌های استراتژیک برای رفع این مشکلات مشهود است. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی _ تحلیلی و در دو بخش کتابخانه‌ای و میدانی انجام شده است. اطلاعات میدانی در قالب پرسشنامه از سه جامعه آماری؛ مسولین شهری(50 نفر)، شهروندان (320) و نخبگان شهری(50 نفر) بدست آمده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSSو آزمون تحلیل واریانس یک طرفه(ANOVA) استفاده شده است. نتایج نشان می-دهد؛ که از نظر گروه‌های مختلف شهری، شهر بابلسر به لحاظ شاخص‌هایCDS در وضعیت چندان مطلوبی قرار ندارد و همچنین نتایج حاصل از آزمون آنوا نیز نشان می‌دهد که بین نظرات گروه‌های مختلف شهری(مسولین، شهروندان، نخبگان شهری) به لحاظ شاخص‌های CDS تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل SWOT نیز نشان می‌دهد که شهر بابلسر نسبت به شاخص-هایمدلCDS در موقعیت تهاجمی قرار می‌گیرد. در ادامه استراتژیهایی جهت توسعه شهر ارائه شده‌اند و در نهایت بوسیله ماتریس برنامه‌ریزی استراتژیک کمی (QSPM) اقدام به اولویت‌بندی استراتژی‌ها شد. که استراتژی تقویت زیرساختهای بخش گردشگری با تأکید بر بهره‌برداری بهینه از جاذبه‌های طبیعی و تاریخی موجود، با امتیاز 3.15 در اولویت اول جهت توسعه شهر بابلسر در آینده قرار گرفت.
کد نوشتار : 250608