کمرین یک آدیپوسیتوکاین جدید با وزن مولکولی 16 کیلودالتون می‌باشد که اثرات این هورمون عمدتا از طریق گیرنده CMKLR1(Chemr23) اعمال می‌شود. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که کمرین در بخش‌های مختلف محور تولیدمثلی شامل سیستم اعصاب مرکزی و تخمدان بیان می‌شود و در استروئیدوژنز در تخمدان نقش دارد. تا کنون گزارشی از تغییرات بیان کمرین در بافت‌های تولیدمثلی و ارتباط آن با تغییرات هورمونهای جنسی در طول آبستنی در دسترس نمی‌باشد. در این مطالعه تغییرات بیان کمرین در طول آبستنی در بافت‌های تخمدان، رحم، اویداکت، مغز، بافت چربی و نیز تغییرات سرمی کمرین مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه گیری از رت‌های مورد مطالعه در روزهای 1، 7، 14و 21 آبستنی و هفت روز پس از زایمان انجام شد. میزان سرمی هورمون‌های استروژن، پروژسترون، استرون و کمرین با استفاده از روش الیزا اندازه‌گیری شد. ارزیابی بیان ژن کمرین با استفاده از PCR در زمان حقیقی و روش ΔΔct انجام شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که بیان کمرین در تخمدان، مغز و بافت چربی در طول آبستنی بطور معنی داری کاهش و یک هفته پس از زایمان افزایش یافت. بیان این هورمون در اویداکت و رحم در طول آبستنی بطور معنی داری افزایش و پس از زایمان کاهش یافت. تغییرات بیان کمرین مطابق با تغییرات سرمی کمرین بود. بین تغییرات هورمون استروژن و پروزسترون با بیان کمرین در بافتهای مورد مطالعه بترتیب ارتباط مثبت و منفی مشاهده شد. با توجه به نتایج این مطالعه مبنی بر تغییرات بیان ژن کمرین در بافتهای مورد مطالعه و نیز تغییرات سرمی کمرین در طول آبستنی احتمال آن می‌رود که این هورمون در تغییرات مولکولی در بافتهای تولید مثلی نقش داشته باشد.
کد نوشتار : 310424