رضایت از مدرسه بعنوان یک عامل تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی و سلامت دانش آموزان در چند دهه‌ی اخیر مورد توجه روان شناسان قرار گرفته است. در این راستا، رویکرد شناختی اجتماعی بندورا زمینه ساز پژوهش‌های بسیاری بوده است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارائه‌ی الگوی شناختی اجتماعی رضایت از مدرسه انجام شد. این پژوهش از نظر نوع توصیفی و از لحاظ روش، همبستگی از نوع الگویابی علّی می‌باشد. دانش آموزان سال اول دبیرستان مدارس دولتی شهر ارومیه (نواحی یک و دو) جامعه‌ی پژوهش را تشکیل می‌دهند. روش نمونه‌گیری «تصادفی چند مرحله‌ای» بود و برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شد. تعداد 199 نفر پسر و 181 نفر دختر (380 n=) به نسبت جامعه (11430N=)، در این پژوهش شرکت نمودند. از پرسشنامه‌های عاطفه مثبت، ادراک از جو مدرسه، خودکارآمدی تحصیلی، انتظارات پی‌آمد، اهداف پیشرفت و رضایت از مدرسه برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد و داده‌ها با روش الگویابی معادلات ساختاری تحلیل گردید. نتایج حاکی از این بود که مدل رضایت از مدرسه در جامعه پژوهش مدلی روا و معتبر است. مسیرهای علّی ادراک از جو مدرسه، انتظارات پی‌آمد و اهداف پیشرفت به رضایت از مدرسه معنی‌دار بودند. بررسی ضرایب مسیر نشان می‌دهد که متغیر اهداف پیشرفت بالاترین اثر را بر رضایت از مدرسه دارا می‌باشد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که الگوی رضایت از مدرسه، تبیین مناسبی از تعیین‌کننده‌های شناختی اجتماعی برای رضایت دانش آموزان از مدرسه را دارا می‌باشد و می‌توان از آن برای ارتقاء سطح خرسندی دانش آموزان از مدرسه و افزایش سلامتی و بهزیستی آن-ها بهره گرفت.