بررسی نقش اخلاق در سیاست امام علی (علیه السلام) و جایگاه این دو ساحت نسبت به هم موضوع این پایان نامه بوده که سبب شناسایی راهی جهت برپایی حکومتی برپایۀ سیاست اخلاقی خواهد گشت. دامنۀ این پژوهش فرمایشات امام علی (علیه‌السلام) در کتاب شریف نهج البلاغه می‌باشد و در پاره‌ای از موارد به بخشی از کلام یا سیرۀ آن حضرت در خارج این کتاب شریف اشاره شده است. اکثر منابع این پژوهش مکتوب بوده و در پاره‌ای از موارد از نرم افزارهای "مکتبة اهل بیت (علیهم‌السلام)" و "دانشنامۀ علوی" یاری گرفته شده است. در‌این پژوهش شناخت اخلاق سیاسی در چهار بخش مورد بررسی قرار گرفته است. در نخستین بخش به مبانی و زیرساخت‌های اخلاق سیاسی پرداخته شده که در آن نوع نگرش به انسان، حقوق و همچنین تکالیف متقابل مردم و حاکمان مورد کنکاش قرار گرفته است. در فصل بعدی اصول اخلاق سیاسی مورد بررسی قرار گرفته که اصولی چون عدالت ورزی، وفای به عهد، صداقت، ساده زیستی، نگرش انسانی، رعایت حقوق مخالفان، حفظ وحدت و مدارا با مردم از برجسته‌ترین اصولی است که در سیاست اخلاقی امام علی (علیه‌السلام) مورد تأکید قرار گرفته است.در فصل بعدی موانعی که بر سر راه شکل گیری سیاست اخلاقی است مورد بررسی قرار گرفته است. خودکامگی، استفاده از راه‌های نادرست برای رسیدن به نتیجۀ مطلوب، ناآگاهی، جنگ‌ها و فتنه‌ها و وضعیت معیشتی نامطلوب مردم از جمله موانع اصلی می‌باشند که مانع تحقق سیاست اخلاقی مطلوب حضرت می‌شوند که می‌بایست برای رسیدن به این نوع سیاست از سر راه برداشته شود. در نهایت نیز نتایج و پیامدهای چنین سیاستی مورد توجه قرار گرفته و پیشنهاداتی در این خصوص به مسئولان و حاکمان جوامع اسلامی داده شده است. به اعتقاد بسیاری به کارگیری این نوع "سیاست اخلاقی" سبب سقوط حکومت می‌گردد، اما خواهیم دید که به کارگیری این سیاست در کوتاه مدت مزایای خود را خواهد نمایاند و در دراز مدت سبب پایداری ابدی یک حکومت خواهد شد.
کد نوشتار : 222074