میدان مارون یک تاقدیس تقریباً نا متقارنی است به طول 63 کیلومترو عرض 5 کیلومتر که در 40کیلومتری شرق اهواز قرار دارد. موضوع این پژوهش مخزن بنگستان است که سازندهای ایلام و سروک را در بر دارد که عمدتاً از سنگ آهک، آهک رسی و لایه‌های نازک دولومیت و شیل تشکیل شده‌اند. لایه های شیلی اکثراً در قسمتهای فوقانی سازند سروک گسترش یافته‌اند. مخزن این پژوهش بر اساس مطالعه 450 برش نازک تهیه شده از مغزه و خرده‌های حفاری سه چاه 123، 267 و 305 به کمک میکروسکوپ نوری، میکروسکوپ الکترونی و تفسیر لاگ‌های ژئوفیزیکی گاما و صوتی انجام شده است. بر اساس مطالعات انجام شده 18 میکروفاسیس کربناته در پنج گروه محیطی (پهنه جزر و مدی، لاگون بسته، لاگون باز، حاشیه شلف کم عمق و دریای باز) شناسایی گردیدکه در یک شلف کربناته کم عمق رسوب نمودند. بخش لاگونی آن مربوط به شلف درونی است و بخش دریای باز مربوط به شلف بیرونی است. تغییرات شیب این محیط بسیار ملایم بوده به همین دلیل میکروفاسیس‌های مربوط به شیب که معمولاً در محیط‌های شلف وجود دارند در این بررسی دیده نشده است. رسوبات موجود شامل مادستون، لامینه‌های جلبکی، گرین استون (اائید، پلوئید)، پکستون، وکستون، باندستون و فلاتستون همچنین گل‌های آهکی آرژیلیتی می‌باشند. گل‌ آرژیلیتی مربوط به دریای باز و شرایط کمبود اکسیژن است. بخش‌های مربوط به حاشیه شلف بیشتر در بخش‌های زیرین سازند سروک دیده می‌شوند و در بخش‌های فوقانی آن محیط دریای باز تشکیل شده است. در مطالعه چینه شناسی سکانسی سازند سروک چهار سکانس مرتبه سوم شناسایی گردید. سکانس اول به سن آلبین پسین، سکانس دو به سن سنومانین پیشیسن، سکانس سوم به سن سنومانین پسین و سکانس چهارم به سن تورنین پیشین است. مرز سکانس‌های اول، دوم و سوم از نوع دو است و مرز سکانس چهارم از نوع یک بوده که مربوط به ناپیوستگی میان سازند سروک و سازند ایلام است. مهم‌ترین عامل تشکیل سکانس در سازند سروک حوادث ائوستازی است. عوامل تکتونیکی به مقدار کم در پیدایش سکانس دوم و سوم موثر بوده است. بررسی تغییرات ائوستازی نشان می‌دهد که در تشکیل سکانس دوم و سوم سطح آب با شدت بیشتری بالا آمده است. مهم‌ترین پدیده‌های دیاژنتیکی مشاهده شده در سازند سروک شامل فرایند سیمانی شدن، انحلال، نئومورفیسم، آشفتی زیستی، شکستگی و تراکم شیمیایی است. فرایندهای سیلیسی شدن، پیریتی شدن و گلوکونیتی شدن، به مقدار کمتر تشکیل شده‌اند. دولومیتی شدن در منطقه مطالعه شده به صورت ثانویه بوده و در شرایط دیاژنز دفنی در مرزهای تراکمی در اثر عبور سیالات غنی از منیزیم بوجود آمده است. این فرایند به مقدار کم گسترش پیدا کرده است. شکستگی و انحلال در این میدان از عوامل موثر در گسترش تخلخل و بالا رفتن کیفیت مخزنی می‌باشد. بیشترین تخلخل گسترش یافته در مخزن ار نوع تخلخل حفره‌ای است. این تخلخل در اثر انحلال متئوریکی در بخش‌های زیرین ناپیوستگی میان سازند ایلام و سروک بوجود آمده و بیشتر در بخش‌های فوقانی این سازند متمرکز شده است. در اثر بالا آمدگی آب سیمان حاشیه ای تشکیل شده و فضای بین ذره ای را تا حدودی حفظ کرده است. این فرایند به طور عمده در بخش میانی و فوقانی سازند سروک مشاهده می‌شود. با توجه به مطالب فوق سکانس های دوم و سوم نقش موثرتری در بالا بردن کیفیت مخزنی داشته‌اند.
کد نوشتار : 335154