فسا و داراب دو شهر مهم و باستانی در شرق استان فارس هستند که متاسفانه مطالعات باستان‌شناسی بر روی آنها بسیار کم صورت گرفته و تنها به صورت اختصار در تعداد اندکی از کتابهای باستان‌شناسی، به نام تپه جلیان فسا بر می‌خوریم. در مورد تپه‌های پیش از تاریخ داراب وضع به مراتب بدتر می‌باشد و تاکنون بررسی دقیقی بر روی آنها صورت نگرفته است. میروشیجی مقاله‌ای را در گزارش‌های اولین مجمع سالانه کاوشها و پژوهش‌های باستان‌شناسی در ایران تحت عنوان جستجوی داده‌های باستان‌شناسی در دشت‌های فسا و داراب ارائه نمود و نیز گاهنگاری نسبی در مورد محوطه‌های پیش از تاریخ این دو مکان انجام داد و محوطه‌های پیش از تاریخ این دو شهر را از هزاره پنجم تا هزاره دوم پیش از میلاد تقسیم‌بندی نمود. پس از آن نقشه باستان‌شناسی جدیدی از محوطه‌های پیش از تاریخ شهرهای مذکور ارائه نمود. دراین میان نگارنده پس از مطالعه دقیق این نقشه، محوطه‌های هزاره سومی فسا و داراب را مشخص نموده و از بین آنها پنج محوطه انتخاب گردیده که سه محوطه در فسا و دو محوطه در داراب می‌باشند. مدارک فرهنگی محوطه‌ها ابتدا جمع‌آوری و سپس طبقه‌بندی، گونه‌شناسی گردیدند. گونه‌های مختلف سفالی عبارت از سفال نخودی منقوش شبیه به سفال نخودی کفتری و سفال نخودی ساده، سفال خاکستری خشن و سفال خاکستری براق کفتری، سفالهای قرمز ساده و قرمز منقوش می‌باشند. سپس این گونه‌های سفالی با داده‌های فرهنگی دیگر حوزه‌های ایران مورد مقایسه قرار گرفتند.
کد نوشتار : 225742