کانون توجه پژوهش حاضر، قرارداد روان‌شناختی است. قرارداد روان‌شناختی که معمولا در مقابل قرارداد رسمی مطرح می‌گردد، به مجموعه تعهدات نانوشته مورد انتظار افراد و سازمان در قبال یکدیگر اطلاق می‌گردد. این قراردادها بیان‌کننده‌ی رابطه‌ی واقعی افراد با سازمان متبوعشان می‌باشد. شناخت محتوای این قراردادها و در پی آن اقدامات سازمانی در راستای بهبود چارچوب تعامل فرد و سازمان، نقش کلیدی در بهره‌گیری صحیح از سرمایه‌های انسانی آنها دارد. در این راستا هدف پژوهش، کشف محتوای قراردادهای روان‌شناختی اعضای هیأت علمی در دانشگاه فردوسی مشهد و تعیین میزان اثر این قراردادها بر ابعاد نگرشی و رفتاری آنها شامل تعهد سازمانی، رضایت شغلی، رفتار شهروندی سازمانی و آرامش روانی بود. بر این اساس در بخش نخست برای شناسایی محتوای قراردادها، از راهبرد آمیخته با تقدم مرحله‌ی کیفی بر کمی استفاده شد. در مرحله کیفی با استفاده از نمونه‌گیری نظری با چهل نفر از اعضای هیأت علمی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختار یافته صورت گرفت و برای تحلیل آنها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. نتایج حاکی از تعداد یازده تعهد برای دانشگاه و هفت تعهد برای اعضای هیأت علمی ذیل قراردادهای روان‌شناختی بود. در مرحله کمی، برای سنجش صحت یافته های مرحله کیفی، با استفاده از مضامین قراردادهای روان‌شناختی، پرسشنامه ای طراحی گردید. پرسشنامه در اختیار نمونه‌ای 305 نفری از اعضای هیأت علمی قرار گرفت و اعتبار نتایج مرحله کیفی با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که رعایت عدالت در برخوردها، ایجاد امنیت شغلی و حمایت و پشتیبانی از اعضای هیئت علمی به عنوان مهمترین تعهدات دانشگاه و اعتلای نام دانشگاه، حضور و فعالیت فراتر از تکالیف موظف اداری و بهبود و ارتقاء سطح آموزش در دانشگاه به عنوان مهمترین تعهدات اعضای هیأت علمی در قبال دانشگاه می باشند. در بخش دوم اثر رضایت از قرارداد روان‌شناختی بر نگرش‌ها و رفتارهای اعضای هیأت علمی در قالب معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون مدل نشان داد که رضایت از قراردادهای روان‌شناختی در بین اعضای هیأت علمی بر متغیرهای مورد مطالعه اثر مثبت دارد و این تأثیر در همه موارد یکسان نیست. قرارداد روان‌شناختی بر متغیر رضایت شغلی از بیشترین اثر برخوردار بوده است و سپس به ترتیب بر متغیرهای تعهد سازمانی، رفتار شهروندی سازمانی و آرامش روانی اثر مثبت داشته است.
کد نوشتار : 252248