بدون شناخت ارتباط بين دو بخش صنعت و كشاورزي، شناخت كامل توسعه پويا و وضع سياست هاي موثر براي رشد اقتصادي مطلوب مشكل است. در اين مطالعه ابتدا شناخت ارتباط متقابل بين دو بخش كشاورزي و صنعت در اقتصاد ايران و سپس، ارتباط بين رشد ارزش افزوده بخش صنعت و بخش كشاورزي ، دنبال شده و در نهايت تأثير عوامل سرمايه، نيروي كار و ارزش افزوده بخش هاي صنعت و كشاورزي مورد بررسي قرار گرفته است. داده ها به صورت سري زماني مربوط به سال هاي 1353-1388 است كه از مرکز آمار ایران و وزارت جهاد کشاورزی جمع آوري و از روش حداقل مربعات دو مرحله اي(2SLS) براي تخمين الگوها استفاده شده است. در رابطه با ارتباط بخش هاي صنعت و كشاورزي نتايج نشان مي دهد كه اين دو بخش، مكمل هم هستند، اما اثر پذیری بخش صنعت از بخش کشاورزی بیشتر می باشد. اثر موجودي سرمايه در بخش صنعت مثبت و معنادار بوده اما اثر موجودي سرمايه در بخش کشاورزی با یک وقفه وارد مدل شده است و اثر این متغیر باوقفه مثبت و معنادار بوده است. نکته قابل تامل در مدل تخمینی این است که اثر موجودي سرمايه در بخش صنعت بر ارزش افزوده بخش کشاورزی منفی و معنادار است و این نشان دهنده این است که افزایش در موجودي سرمايه بخش صنعت باعث کاهش در ارزش افزوده بخش کشاورزی می شود.
کد نوشتار : 233816