دیدگاه سنت‌گرایان که بر اصول و مبانی سنت استوار است از اهمیت ویژه‌ای برخوردارمی‏باشد. این نگرش با به چالش کشیدن دنیای متمدن و زندگی مدرن سعی در احیاء ارزش‌های معنوی برآمده از سنت دارد. سنت‌گرایان با استفاده ابزار منطق و استدلال که بر مبانی و حکمت برآمده از دل سنت تکیه دارد، به تبیین این تفکر می‌پردازند. یکی از مضامینی که سنت‌گرایان به آن توجه خاصی کرده‌اند، هنر مقدس است. هنر به عنوان تحقق بصری سنت از این ظرفیت برخوردار است که می‌تواند حقیقت را در صُور سمبولیک متجلی کند. در این راستا صورت به عنوان ظاهر این تجلی ارتباط عمیقی با باطن یا معنی اثر پیدا می‌کند. به عبارتی نزد آنان صورت محدود به شکل نیست، بلکه به نسبت‌های درونی و متقابل اجزاء و تشکل فراگیر اثر مربوط می‌شود. بدین‌گونه صورت درست معنای درست را فرا می‌خواند و به عکس در این خصوص، معماری به عنوان یکی از هنرهای سنتی که عهده‌دار تنظیم فضا از جمله برای انجام فرایض و مناسک دینی است، این انطباق صورت و معنا را به شکل نمادین به نمایش می‌گذارد و گنبد که شاخص‌ترین عضو معماری مساجد به حساب می‌آید، نقطه‌ی اوج این تناظر تلقی میشود. روش تحقیق گردآوری اطلاعات به شیوه‏ی کتابخانه‏ای بوده است. به ترتیب سنت‏گرایان، صورت و معنا و ارتباط آن با معماری اسلامی و گنبد مباحثی بوده است که مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل از تحقیق نمود عینی انطباق صورت و معنا از منظر سنت‏گرایان در معماری سنتی است. در فرم و نقوش بکار رفته در گنبد می‏توان رد پای تعریفی که سنت‏گرایان از صورت و معنا دارند را دنبال کرد. جستجوی این ارتباط و اثبات آن هدفی بود که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است.
کد نوشتار : 213071