سازند آغاجاری به‌صورت توالی سنگ‌های رسوبی آواری ماسه‌سنگ، مارن و سیلتستون و به سن میوسن میانی تا پلیوسن است. رخنمون تاقدیس اهواز متشکل از تناوب لایه‌های ماسه‌سنگ و مارن این سازند است. سیلتستون به صورت بسیار محدود در این تاقدیس مشاهده شده است. به منظور بررسی خصوصیات ژئوتکنیک واحدهای سنگی سازند آغاجاری، تاقدیس اهواز به ده منطقه تقسیم گردید اما از 5 منطقه (یعنی تنها از بخش شرقی تاقدیس) نمونه‌برداری صورت گرفته و مطالعه انجام شده است. مطالعات صحرایی نشان‌دهنده این موضوع است که به لحاظ هوازدگی مارن‌ها در رده بسیار بالا و ماسه-سنگ‌ها در رده متوسط تا بالا قرار دارند. مطالعات سنگ‌شناسی مقاطع نازک ماسه‌سنگ‌ها در محدوده مورد مطالعه نشان داد که ماسه‌سنگ‌های این سازند از نوع کالک‌لیتایت هستند. همچنین آزمایش‌های هیدرومتری، کلسی‌متری و مطالعات کانی‌شناسی از طریق آزمایش XRD به همراه بررسی مقاطع نازک مارن‌های محدوده مورد مطالعه، حاکی از آن است که این مارن-ها از نوع مارن‌های ماسه‌دار می‌باشند. تخلخل ماسه‌سنگ‌ها در محدوده 20 تا 30/56 درصد قرار دارد که بر اساس رده‌بندی بل (1983) در رده بالا و خیلی بالا قرار می‌گیرند. وزن واحد حجم ماسه‌سنگ‌ها بین 1/89تا 1/27gr/cm3 و وزن مخصوص جامد آن‌ها حدود 2/7 می‌باشد. سرعت موج P در نمونه‌های ماسه‌سنگ در محدوده1/31 تا3/07 Km/s در رطوبت‌های مختلف قرار دارد. دوام‌پذیری ماسه‌سنگ‌های مورد مطالعه بعد از 15 سیکل بین 11/76 تا 89/67 درصد می‌باشد. مقاومت فشاری تک محوری بین 3/99 تا41/22 مگاپاسکال، مقاومت کششی برزیلی نیز بین 0/4 تا 4/78 مگاپاسکال قرار دارند. بر اساس رده‌بندی دیر و میلر (1966) به لحاظ مقاومتی این ماسه‌سنگ‌ها در رده (ضعیف)DL و (خیلی ضعیف)EL قرار دارند. بر اساس آزمون ارزش ضربه‌ای نیز درصد کاهش وزنی نمونه‌ها در اثر وزنه برای تمامی نمونه‌ها بالای 30 درصد است؛ بنابراین این نمونه‌ها برای منابع قرضه شن و ماسه مناسب نیستند. بررسی انحلال‌پذیری درpH های مختلف 6/5-6، 7-6/5 و 75-7 برای ماسه‌سنگ‌ها نشان داد که ثابت انحلال‌پذیری نمونه‌ها در محدوده 6-10*3/97 تا 5-10*1/44m/s در 6/5-6pH= و در 7/5-7pH= نیز در محدوده 6-10*2/9 تا 6-10*6/25 m/s است. وزن مخصوص جامد مارن‌ها60/2 تا 69/2، وزن واجد حجم بین 05/2 تا 2/05 gr/cm3 است. سرعت موج P نمونه‌های مارن از 1/94 تا 2/81 Km/s در حالت‌ خشک و مرطوب متغیر است. دوام‌پذیری برای مارن‌ها بعد از دو سیکل،در محدوده63/29 تا 91/61 درصد، مقاومت تراکمی تک محوری نمونه‌ها 16/84 تا 39/08 مگاپاسکال و مقاومت کششی برزیلی نیز بین0/97 تا 4/27 مگاپاسکال است. بر اساس رده‌بندی دیر و میلر (1966) نیز به لحاظ مقاومتی این مارن‌ها در رده (ضعیف) DL و (خیلی ضعیف) EL قرار دارند. تورم‌پذیری مارن‌ها در محدوده 0/103 تا 14/41درصد و به دنبال آن فشار تورم بین 115/72 تا 667/60 کیلوپاسکال است. مارن‌ها با داشتن عدم یکنواختی در ترکیب کانی‌شناسی و توزیع کانی‌ها، دارای اختلاف‌هایی در خصوصیات ژئوتکنیک بوده‌اند. تورم‌پذیری با مقاومت نمونه رابطه مستقیم دارد اما در مورد مارن‌های ماسه-دار اهواز نمی‌توان بین تورم‌پذیری و سایر خصوصیات مقاومتی نمونه‌ها رابطه مستقیمی برقرار کرد و این به احتمال زیاد مربوط به وجود عدسی‌های ماسه‌ای و یا گسترش غیریکنواخت ترکیبات ماسه‌ای در مارن‌هاست.
کد نوشتار : 215868