از جمله مشکلاتی که مصرف بی‌رویه کودهای شیمیایی به وجود می‌آورد افزایش شوری خاک می‌باشد، اولین تاثیر شوری بر رشد گیاهان عدم یکنواختی در جوانه‌زنی و سبز شدن آن‌ها در مناطق شور می‌باشد، امروزه تکنیک پیش‌تیمار بذر بعنوان عامل بهبود دهنده جوانه‌زنی و استقرار تحت تنش‌های محیطی معرفی شده‌است. با توجه به این موضوع پرایم کردن بذور با محلول‌های اسمزی و یا باکتری‌های محرک رشد در کشاورزی اهمیت فراوانی پیدا کرده است. به منظور افزایش مقاومت به شوری در گیاه گندم آزمایشی در سال زراعی 1389 در آزمایشگاه و گلخانه‌ی علوم و تکنولوژی بذر دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای مورد آزمایش در این بررسی شامل پرایم با باکتری ازتوباکتر کروکوکوم استرین 5، کلرید سدیم ،ترکیب ازتوباکتر و کلرید سدیم و عدم پرایمینگ و چهار سطح شوری (صفر،50 ،100 و 200 میلی‌مولار) بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که پرایم کردن بذر‌ها بر تمام صفات اندازه‌گیری شده به جز درصد جوانه‌زنی اثر بسیار معنی‌داری داشت، همچنین غلظت‌های مختلف شوری بر تمام صفات به جز درصد جوانه‌زنی و نسبت وزن خشک ریشه‌چه به ساقه‌چه اثر معنی‌داری داشت، نتایج این تحقیق نشان داد که با پرایم کردن بذور می‌توان تا حدودی آثار مخرب شوری را کاهش داد در این تحقیق نتایج نشان داد که با تلفیق بیوپرایمینگ و اسموپرایمینگ بذور می‌توان به نتایج بسیار خوبی رسید به‌طوری که در اکثر تیمارها تلفیق بیو واسمو پرایمینگ بذور نتایج مطلوبتری را نشان داد .
کد نوشتار : 229902