شهرها، در کشورهای درحال توسعه، طی دهه‌های اخیر، رشد و گسترش زیادی پیدا کرده‌اند. به موازات رشد و گسترش شهر، اراضی کشاورزی پیرامون نیز تغییر یافته است. میزان تغییرات کاربری زمین به اندازه شهر وابسته می‌باشد. بیشتر تغییرات کاربری زمین در نواحی حاشیه شهری رخ می‌دهد. جایی که شهر، روستا و طبیعت با یکدیگر برخورد می-کنند و محل بروز ویژگی‌های متضاد و ناسازگار این نواحی می‌باشد و باعث به وجود آمدن ناسازگاریهایی در کاربری زمین این نواحی می‌شود. پویایی و ناسازگاری کاربری‌ها در ناحیه حاشیه شهر باعث به وجود آمدن مسائلی همچون پیشروی توسعه شهری و صنعتی در نواحی طبیعی پیرامون و افت شتابان محیطی، نابرابری فضایی مردم و فعالیت‌ها می‌شود. بنابراین برای برنامه‌ریزی و مدیریت این ناحیه نیازمند شناخت تغییرات کاربری زمین گذشته و آینده و ناسازگاری موجود بین کاربری‌ها در این ناحیه می‌باشیم. تصاویر سنجش از دور ابزار مناسبی برای شناخت تغییرات کاربری‌ها و توزیع فضایی آنها می‌باشد. شهر میاندوآب نیز طی دهه‌های گذشته رشد زیادی را داشته است و از آنجا که در یک جلگه حاصلخیز واقع شده اراضی پیرامون شهر را زمین‌های کشاورزی مرغوب تشکیل می‌دهد. پس گسترش شتابان شهر در اراضی پیرامون باعث ایجاد ناسازگاریهایی بین کاربری‌های مطنوعی و طبیعی خواهد شد. بنابراین ابتدا اقدام به کشف تغییرات کاربری‌ها در 27سال گذشته و پیش‌بینی آن برای 14سال آینده در شهر میاندوآب کردیم و سپس میزان سازگاری کاربری‌ها را نسبت به یکدیگر سنجیدیم. نتایج تحقیق نشان داد که، طی 27سال گذشته به موازات رشد فزاینده سطوح ساخته شده شهری از میزان اراضی زراعی اطراف شهر کاسته شده است و نتایج شبیه سازی با استفاده از مدل زنجیره مارکوف و سلول‌های خودکار نیز نشان از ادامه روند تخریب اراضی زراعی اطراف شهر دارد. نتایج بررسی سازگاری کاربری‌ها در نواحی حاشیه شهری و نواحی که طی 27سال گذشته توسعه یافته‌اند نیز نشان می‌دهد که بین کاربری‌های موجود در این ناحیه ناسازگاری زیادی وجود دارد.
کد نوشتار : 217418