هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش جهت‌گیری‌های هدفی و راهبردهای خودتنظیمی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان دانشگاه هرمزگان بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه هرمزگان و تعداد نمونه 420 دانشجو ( 247 دانشجوی دختر و 173 دانشجوی پسر ) بودند که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای با انتساب مناسب انتخاب شدند. داده‌های پژوهش از طریق دو پرسش‌نامه جهت‌گیری هدفی (الیوت و مک‌گریگور، 2001) و راهبرد خودتنظیمی (پنتریچ و همکاران، 1991) جمع‌آوری گردید. هم‌چنین، از معدل نیم‌سال اول تحصیلی 1389-90دانشجویان استفاده شد. سپس داده‌ها از طریق روش آماری تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که از بین مؤلفه‌های جهت‌گیری هدفی، جهت‌گیری تبحری-رویکردی و عملکردی-رویکردی رابطه مثبت و معناداری با عملکرد تحصیلی در سطح 0/01 نشان دادند و به صورت مثبت سهم معناداری در پیش‌بینی عملکرد تحصیلی داشته‌اند. اما بین جهت‌گیری تبحری-اجتنابی و عملکردی-اجتنابی با عملکرد تحصیلی رابطه معناداری وجود نداشته است. یافته‌های به دست آمده نشان داد که بین همه‌ی مؤلفه‌های راهبرد خودتنظیمی (راهبردهای شناختی، فراشناختی، انگیزشی و مدیریت منابع) با عملکرد تحصیلی رابطه‌ی مثبت و معنادار در سطح 0/01 وجود داشت اما نتایج به دست آمده از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که فقط راهبرد مدیریت منابع به صورت مثبت، سهم معناداری در پیش‌بینی عملکرد تحصیلی در کل گروه مورد پژوهش داشت. هم‌چنین، نتایج به دست آمده نشان داد که بین دانشجویان دختر و پسر از نظر مؤلفه‌های جهت‌گیری هدفی (تبحری-رویکردی، تبحری-اجتنابی، عملکردی-رویکردی، عملکردی-اجتنابی) و راهبرد مدیریت منابع هم‌چنین، عملکرد تحصیلی تفاوت معناداری وجود داشت و دختران نمره‌ی بیشتری را گزارش کرده بودند.
کد نوشتار : 189145