پژوهش حاضر به منظور بررسی تغذیه فسفر بیش از مقدار توصیه شده در دوره‌ی آغازین و تاثیر آن بر میزان نیاز فسفر جوجه‌های گوشتی در مراحل بعدی رشد و همچنین بررسی تاثیر آنزیم فیتاز در جیره‌های با فسفر پایین بر صفات عملکردی جوجه‌های گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش تعداد 468 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 بصورت فاکتوریل 6×2 در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار (13 جوجه در هر تکرار) مورد استفاده قرار گرفتند. تیمارها شامل دو سطح فسفر قابل دسترس جیره آغازین (0/45 و 0/6 درصد) و چهار سطح فسفر قابل دسترس در دوره‌ی رشد (0/4، 0/31، 0/23 و 0/15 درصد) بودند، که به دوسطح (0/23 و 0/15) از آن‌ها، 1000 واحد آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره افزوده شد. نتایج نشان داد که افزایش سطح فسفر جیره‌ی آغازین، تاثیر قابل توجهی بر افزایش وزن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی نداشت، ولی سبب افزایش غلظت فسفر (0/05P˂) و کاهش فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز سرم (0/01P˂)، افزایش درصد خاکستر و فسفر درشت‌نی و افزایش فسفر دفعی گردید (0/05P˂). در دوره‌ی رشد، تفاوت ضریب تبدیل غذایی بین سطوح 0/4، 0/23 و 0/150 معنی دار بود ولی دو سطح حاوی آنزیم فیتاز تفاوت معنی داری را با تیمار شاهد (0/4) نداشتند. در 42 روزگی، غلظت کلسیم پلاسما و فعالیت آلکالین فسفاتاز با کاهش سطح فسفر جیره افزایش و با افزودن فیتاز به جیره کاهش یافت و این روند در مورد فسفر سرم برعکس (0/01P˂) است. بطورکلی نتایج نشان می‌دهد که افزایش سطح فسفر جیره‌ی آغازین سبب افزایش نیاز فسفر دوره‌ی رشد گردید و افزودن فیتاز سبب بهبود صفات عملکردی شد.
کد نوشتار : 210821