هدف از اجرای تحقیق حاضر ارزیابی پایایی پروتکل‌های وابسته به زمان، وابسته به مسافت و وابسته به فرد در تعیین نقطه‌ی شکست ضربان قلب (HRDP) در بین دختران جوان غیر فعال بود. بدین منظور، تعداد 30 نفر از دختران غیرفعال ( سن 1/20±19سال، قد 7/39±162/57سانتی‌متر، وزن 8/90±57/84کیلوگرم، و حداکثر اکسیژن مصرفی1/22±33/13میلی‌لیتر/کیلوگرم/دقیقه ) انتخاب و به‌طور تصادفی به سه گروه 10 نفره تقسیم شدند. آزمودنی‌های هر سه گروه پروتکل‌های وابسته به زمان، وابسته به مسافت و وابسته به فرد را دو بار در دو جلسه‌ی مجزا با فاصله‌ی یک هفته اجرا کردند. برای ثبت لحظه به لحظه منحنی عملکرد ضربان قلب از دستگاه تله متری استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از روش آماری آزمون - آزمون مجدد و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که پروتکل وابسته به مسافت (0/932 = p≤0/001, R)، پروتکل وابسته به زمان (0/814 = p≤0/008, R) و وابسته به فرد(0/884 = p≤0/008, R) از تکرار پذیری بالائی برخوردار هستند. بدین ترتیب می‌توان اظهار داشت که پروتکل‌های وابسته به زمان، وابسته به فرد و وابسته به مسافت، برای تعیین HRDP پایایی دارند.
کد نوشتار : 184180