هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير آموزش کارکردهاي اجرايي (بازداري پاسخ) بر ميزان توجه و تکانشگري کودکان پيش دبستاني داراي اختلال هماهنگي رشد شهر اصفهان ميباشد. روش: جامعه آماري کليه کودکان پيش‌دبستاني (5-6 ساله) داراي اختلال هماهنگي رشد بود که در مراكز پيش‌دبستاني و آمادگي وابسته به آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال 1390 ثبت نام شده بودند. روش نمونه‌گيري هدفمند بود. آزمودني‌ها 3 کودک پيش‌دبستاني بودند که به تشخيص متخصص داراي علائم و نشانه‌هاي اختلال هماهنگي رشد بودند. ابزارهاي اين پژوهش شامل: آزمون عصب- روانشناختي نپسي، پرسشنامه کانرز والدين، مقياس هوشي وکسلر کودکان، آزمون توانايي- حرکتي پايه و مصاحبه باليني ميباشد. در اين پژوهش از روش موردي با طرح MBDاستفاده شده است. در اين روش پژوهشي پس از تعيين موقعيت خط پايه، مداخله آغاز شد و طي 10 جلسه‌ي مداخله‌ي انفرادي، آموزش کارکرد اجرايي بازداري پاسخ به آزمودني‌ها ارائه گرديد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه بر اساس شاخص‌هاي آمار توصيفي و تحليل ديداري طي تحليل ديداري نمودار داده‌هاي توجه ، مداخله در مورد هر سه آزمودني اثر بخش بوده است (به ترتيب با PND100% ، 90% و70% براي آزمودني شماره يک، دو و سه). همچنين در مورد تحليل ديداري نمودار داده‌هاي تکانشگري نيز مداخله‌ي مورد نظر در مورد هر سه آزمودني اثر بخش بوده است (به ترتيب با PND 80% ، 70% و 70% براي آزمودني شماره يک، دو و سه). نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه با آموزش کارکرد اجرايي بازداري پاسخ، ميزان نقص توجه و تکانشگري کاهش پيدا مي‌كند. بنابراين آموزش کارکرد اجرايي در اين پژوهش موجب کاهش نقص توجه و تکانشگري و در نتيجه باعث افزايش يادگيري و عملکرد حرکتي بهتر در کودکان داراي اختلال هماهنگي رشد شده است.
کد نوشتار : 198569