هدف از اين پژوهش بيان نظر و آراء فقهاي اماميه و چندي از فقهاي اهل سنت در ادوار فقه راجع به قصاص و ديه زن است. روشي كه در اين پژوهش به كار رفته ترجمه كتب و تحقيق از منابع موثق بوده است. ابزار اندازه گيري اين پژوهش استفاده از كتب فقهي شيعه و سني و كتب حقوقي مي باشد. طرح كلي اين پژوهش متشكل از سه فصل مي باشد. سير تحولات تاريخي قصاص و ديه زن در فقه اماميه و اهل سنت، قصاص اعضاء و ديه اعضا زن در فقه اماميه و اهل سنت، قصاص زن باردار، قصاص مادر، اشتراك زن در قتل و نظرات فقها در اين رابطه، و همچنين نظريه برابري قصاص و ديه زن همراه با دلايل، و همچنين قصاص و ديه زن در حقوق موضوعه را مورد بررسي قرار داده ايم. ماحصل و نتيجه اين پايان نامه با توجه به تحقيقات به عمل آمده اين مي باشد كه مطابق نظريه فقهاي اماميه معتقدند زن در برابر كشتن مرد قصاص مي شود بدون رد ديه و مرد در برابر زن قصاص مي شود اما بستگان زن بايد نصف ديه را به مرد بدهند. فقهاي اهل سنت معتقدند زن و مرد در برابر هم قصاص مي شوند بدون رد ديه و همه فقهاي اماميه و اهل سنت معتقدند ديه زن نصف ديه مرد است و ديه اعضاء زن با مرد برابر است و هنگامي كه به ثلث برسد نصف ديه مرد است. دليل فقها در اين رابطه آيات قرآن، روايات و اجماع مي باشد و همچنين فقهاي اماميه و اهل سنت معتقدند زن باردار تا زماني كه زايمان نكرده قصاص نمي شود، از نظر اماميه مادر به كشتن فرزند قصاص مي شود اما اهل سنت معتقدند مادر به كشتن فرزند قصاص نمي شود، همچنين زن جزء عاقله نيست و نظر اكثر فقها بر اين است كه زن حق قصاص را به ارث مي برد.
کد نوشتار : 163691