به منظور بررسی تأثیر تاریخ‌های مختلف کاشت و سطوح مختلف تغذیه‌ای (شیمیایی و آلی) بر خصوصیات کمی و کیفی گیاه دارویی خارمریم ((silybum marianum (L.) Gaerate آزمایشی طی سال زراعی 1389- 1388 به صورت طرح آزمایشی کرت‌های خرد شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار و 18 تیمار در مزرعه آموزشی و تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. فاکتور اصلی تاریخ کشت و در سه زمان: (23 آبان، 10 آذر، 24 آذر) و فاکتور فرعی سطوح تغذیه‌ای مختلف در شش سطح: F1- شاهد (عدم مصرف کود)، F2- 100% کود شیمیایی (150-120-100)، F3- 25 %کود آلی +75%کود شیمیایی (5/7 تن دامی و NPK ( 5/112- 90- 75))، F4- 50 %آلی+50% شیمیایی (15 تن کود دامی و NPK (75-60 -50))، F5- 75% آلی+25% شیمیایی (5/22 تن کود دامی + نسبت‌های مختلف NPK (5/37-30-25))، F6-100% کود آلی (30 تن کود دامی) بودند. نتایج نشان داد که تاریخ کاشت تأثیر معنی‌داری بر عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، ارتفاع بوته، تعداد دانه در طبق اصلی، وزن دانه در طبق اصلی، تعداد دانه در طبق-های فرعی، درصد فنول، درصد فلاونوئیدها، میزان سیلی‌مارین دانه، مقدار فسفر و نیتروژن بیوماس اندام هوایی داشت. تأخیر در کاشت منجر به کاهش میزان سیلی‌مارین دانه گردید، در حالی‌که بالاترین درصد فنول و فلاونوئیدهای دانه در تاریخ 24 آذر به-دست آمد. سطوح مختلف کودی بر تمام صفات مورد بررسی به‌جز وزن هزار دانه در طبق اصلی، قطر دانه، طول دانه و ضخامت دانه در طبق‌های فرعی، اصلی و پتاسیم بیوماس اندام هوایی تأثیر معنی‌داری داشت. نتایج نشان داد که بیش‌ترین عملکرد دانه به مقدار 2175 کیلوگرم در هکتار در تاریخ کاشت 10 آذر به‌دست آمد و تاخیر در تاریخ کاشت باعث کاهش عملکرد دانه گردید. عملکرد دانه بین سطوح مختلف کودی بسیار معنی‌دار بود. بیش‌ترین عملکرد دانه (2442 و 2408 کیلوگرم در هکتار) از تیمار کودی 100% شیمیایی و تیمار 25% شیمیایی + 75% دامی حاصل شد. علاوه بر این عملکرد دانه بیش‌ترین همبستگی مثبت و معنی دار را با وزن دانه در طبق‌های فرعی (**76/0 = r) و تعداد طبق‌های فرعی (**62/0 = r) داشت. بیش‌ترین درصد فلاونوئیدها، عملکرد فلاونوئیدها و عملکرد سیلی‌مارین از تیمار کودی شیمیایی و سطوح کودی تلفیقی حاصل گردید. در این رابطه تیمار F2 مزیتی نسبت به سطوح کودی تلفیقی نداشت. همچنین بالاترین درصد فنول و عملکرد فنول از سطوح کودی تلفیقی به‌دست آمد. بیش-ترین میزان سیلی‌مارین از تیمار F6و بیش‌ترین فعالیت آنتی اکسیدانی دانه از تیمار F4 و F6 حاصل شد. سطح کودی F6 باعث افزایش معنی‌داری در میزان پتاس تا (310 میلی‌گرم در کیلوگرم) و کربن آلی خاک (27/1%) و کاهش EC خاک تا (ds/m 97/0) گردید. همچنین بالاترین میزان فسفر(40/46 میلی‌گرم در کیلوگرم) و نیتروژن کل خاک (083/0%) در سطح کودی F5 حاصل شد. سطح کودی F2، pHخاک را تا سطح (3/7) کاهش داد. کمترین میزان ویژگی‌های ذکر شده مربوط به سطح کودی شاهد بود در حالی که این تیمار بالاترین میزان pH و EC را دارا بود. همچنین بیش‌ترین مقدار نیتروژن اندام هوایی (53/1 درصد) به تاریخ کاشت سوم مربوط بود، این در حالی است که کم‌ترین مقدار فسفر بیوماس اندام هوایی (5/182 میلی‌گرم بر کیلو‌گرم) از تاریخ کاشت سوم به دست آمد.