آيين رواقي، ،که مربوط به قرن سوم قبل از ميلاد مسيح و يکی از بزرگترين مکاتب فلسفی است، فلسفه خوشبختی است. فلسفه آنها،خودسازی شخص را به منصه ظهور مي نهد، انسان را به هماهنگی با طبيعت دعوت می کند و عقل را به وسيله ای برای نيل به فرزانگی و خوشبختی او مبدل می کند. فرزانگی، به عنوان ايده ال زندگی انسان و موضوعی بسيار مهم نزد رواقيون، عبارت است ازفقدان شور و هيجانات که در نهايت باعث فقدان رنج و غم در زندگی می شود. مسئله اصلی تحقيق حاضر، بررسی مفهوم فرزانگی در خاطرات آدرين شاهکار مارگريت يورسنار است. به دليل ارزش والای اين مفهوم و اهميت آن در زندگی بشری سعی در بررسی «شخصيت آدرين» داريم؛ پادشاهی که در تلاش برای تزکيه نفس و رسيدن به کمال و فرزانگی به معنای تام کلمه می باشد، يعنی کنترل شور و هيجان در مقابل دنيای خارج و رسيدن به يک زندگی متعادل؛ و در نهايت با تکيه بر شناخت خود و دنيای پيرامونش، به فرزانگی می رسد که خوشبختی برين را برای وی به همراه می آورد. فرزانگی وی به انسان گرايی و روشن بينی ای می رسد که به زندگی اش معنا می بخشد و به وی در تکامل چهره انسانی اش کمک می کند.
کد نوشتار : 269736