مسکن به عنوان سرپناه نیاز اولیه و اساسی بشر است. امروزه افزایش جمعیت و رشد شتابان شهرنشینی موجب افزایش فزآینـده تقاضـا برای مسـکن شده است. این مسـأله رشـد نامحدود افقـی شـهرها و توسـعه مخرب در حومـه آنها را در پی-داشته است و سبب گردیده تا برنامه ریزی مسکن و تأمین مناسب آن اهمیت دوچندان یابد. گسترش بی رویه شهر اصفهان در دهه‌های اخیر سبب پیوستن بافت‌های پراکنده حاشیه آن به محدوده شهری شده و مهاجرت فزآینده به آنها را به دنبال داشته است. این امر علاوه بر معضل کمبود مسکن به ویژه برای اقشار کم درآمد باعث گردیده تا این گونه بافت‌ها با رشد کاذب و بدون برنامه در جهت توسعه ناپایدار گام بردارند. محدوده کردآباد نمونه چنین بافتی است که در حاشیه شرقی اصفهان و جزء منطقه چهار شهرداری اصفهان می‌باشد. لذا هدف اصلی این پژوهش، دستیابی به توسعه پایدار مسکن با تأکید بر اقشار کم درآمد در محدوده کردآباد اصفهان می‌باشد. عطف به این هدف اصلی، اهداف فرعی زیر مطرح می-گردد: تبیین اصول و معیارهای توسعه پایدار در مقوله مسکن و شناخت شاخص‌های مسکن در ابعاد مختلف؛ بررسی و تحلیل وضعیت مسکن در محدوده کردآباد بر اساس معیارها و شاخص‌های تعریف شده؛ ارائه راهکارهای مناسب جهت دستیابی به توسعه پایدار مسکن با توجه به اقشار کم درآمد و پیش بینی‌های لازم در افق ده ساله (95-1385) در کردآباد. در پی پاسخ به چگونگی دستیابی به توسعه پایدار در مقوله مسکن با تأکید بر اقشار کم درآمد در کردآباد، دوفرضیه مطرح گردید: وضعیت سکونت در محدوده کردآباد از حیث شاخص‌های مسکن و با توجه به اصول و معیارهای توسعه پایدار مناسب نمی‌باشد؛ وضعیت نامناسب مسکن از لحاظ شاخص‌های چهارگانه تحت تأثیر ابعاد اقتصادی زندگی ساکنین کردآباد است. در این پژوهش با به کارگیری روش تحقیق توصیفی- تحلیلی، ابتدا وضعیت محدوده و ساختار مسکونی آن با استفاده از شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و زیست محیطی بررسی و سپس با استفاده از تکنیک سوآت تحلیل شده است. قابل ذکر است که شیوه‌های گردآوری اطلاعات شامل روش‌های اسنادی و میدانی می‌باشد. بررسی‌های اخیر نشـان می‌دهد که وضعیت سکونت در کردآباد در راستـای توسعه پایدار نمی‌باشد. درصد بالای اقشار کم درآمد، کیفیت نازل ساخت‌و‌سازها، همجواری کاربری‌های ناسازگار با بافت مسکونی، کمبود شدید فضاهای خدماتی و تعرض به اراضی کشاورزی، موید این مدعا است. در ادامه با استنتاج از مشکلات موجود، اهداف عملیاتی، راهبردها و سیاست‌های اجرایی تدوین گردیده است. نتایج حاکی از آن است که توانمندسازی خانوارهای کم درآمد، کاهش هزینه‌های ساخت، استانداردسازی مساکن، ساماندهی کاربری‌ها و افزایش نظارت شهرداری منطقه بر توسعه مسکن از کارآمدترین راهبردها جهت دستیابی به توسعه پایدار مسکن در کردآباد می‌باشد. در انتها پس از پیش بینی جمعیت کردآباد تا سال 1395، میزان نیاز به مسکن در محدوده مشخص شده است. در راستای توسعه پایدار، حفظ اراضی کشاورزی و صرفه جویی در مصرف زمین، با توجه به سطح بالای مساکن تخریبی و اراضی بایر و اینکه بافت کردآباد کم ارتفاع و عاری از هرگونه بلند مرتبه سازی است، امکان افزایش تراکم ساختمانی وجود دارد و می‌توان تمامی نیازها را تا سال افق طرح تأمین نمود.
کد نوشتار : 164664