سابقه انجام اتانازی قدمت فراوانی دارد و به یونان و روم باستان می‌رسد، اما اتانازی از مسائل نو دنیای معاصر است. چرا که در دنیای معاصر که حقوق بشر قرار است منشا همه تصمیمات و اقدامات بشری قرار گیرد، اتانازی در ارتباط با حق حیات و تعارض آن با اصل آزادی و خودمختاری فردی به مساله بسیار پچیده ای تبدیل شده است. مخالفان بر تقدس و برتری حق حیات و مطلق نبودن خود مختاری انسان و به امکان سوء استفاده و تخریب نقش پزشک پای می‌فشارند و اتانازی را قتل نفس قلمداد می‌کنند. موافقان با رد تقدس حیات و بر اساس اصل اراده و انتخاب آزاد انسان و مطرح نمودن تفاوت انسان با شخص و تکیه بر حرمت حیات انسانی در مقابل حیات به طور مطلق و توسل به حق آزادی عقیده، منع شکنجه، حق بر تمامیت جسمانی و حق رد درمان، اتانازی را تایید می‌نمایند. جایگاه حق حیات و اصل آزادی و کرامت انسانی در اسناد حقوق بشر، مورد استناد هر دو گروه است. بررسی اتانازی در کشور هلند و ایران که اولی بعنوان اولین کشوری که اتانازی را به رسمیت شناخته است و در دومی ‌که هیچ‌کدام از انواع اتانازی در آن پذیرفته نیست، موضوع این پایان نامه است. ذکر این نکته نیز ضروری است که نظر به عدم طرح اتانازی در نظام حقوقی ایران و مبنای فقهی نظام حقوقی این کشور، اتانازی از منظر قتل و خودکشی در فقه و قانون ایران بررسی شده است. در بررسی اتانازی نیز با توجه به آنکه تا پیش از ژانویه 2001 مرتکبین برخی از انواع اتانازی طبق شرایط خاصی و مطابق با رویه قضایی دادگاه‌های هلند مجازات نمی‌شدند و در سال 2001 انجام اتانازی شکل قانونی به خود می‌گیرد، مورد توجه قرار گرفته است. ضمن آنکه رعایت شرایط ویژه در مراحل تصمیم گیری، قبل و بعد اتانازی به منظور جلوگیری از سوء استفاده و کنترل مناسب نیز مبنای اجرای این قانون می‌باشد ؛ که بر همین اساس مکانیزم نظارتی ویژه ای به نام کمیته تحقیق و بررسی به منظور نظارت جدی و دقیق در موارد اتانازی در قانون پیش بینی گردیده است. قانونی شدن اتانازی در هلند همراه با مخالفت‌های گسترده ای در سراسر جهان بود، اما با این وجود مراجع بین المللی و منطقه ای حقوق بشر به تدریج از اتخاذ یک موضع سختگیرانه در خصوص انجام اتانازی دست برداشته و در نظرات خود به جنبه های مثبت آن نیز اشاره می‌کنند.
کد نوشتار : 157152