حق‌الله و حق‌الناس از جمله مفاهیمی هستند که به طور پراکنده، در مباحث گوناگون فقهی و حقوقی مطرح شده‌اند. تشخیص و تفکیک این دو مفهوم از یکدیگر، آثار و نتایج متفاوتی در مسائل مختلف، به ویژه در حوزه‌ی حقوق کیفری و جزایی به دنبال خواهد داشت. بیشترین کاربرد این دو مفهوم در مباحثی نظیر ادله‌ی اثبات دعوا، آیین دادرسی، اجرای مجازات و گذشت از مجازات مجرم می‌باشد. برای اثبات جرایم حق‌اللهی، سخت‌گیری بیشتری (نسبت به جرایم حق-الناسی) در نظر گرفته شده است. بارزترین تفاوت حق‌الله و حق‌الناس از نظر آیین دادرسی، لزوم مطالبه‌ی شاکی خصوصی در دعاوی که جنبه‌ی حق‌الناسی دارند، و عدم لزوم آن در جرایم حق‌اللهی می‌باشد. در اجرای مجازات، حق‌الله از تخفیف و تسهیل بیشتری برخوردار است. اجرای کلیه‌ی مجازاتهای شرعی بر عهده‌ی امام و ولی‌امر (یا کسی که او به این کار می-گمارد) است. البته در موارد حق‌الناسی، اذن صاحب حق برای اجرای مجازات لازم است. در حقوق‌الناس، بخشش جز از سوی صاحب حق و با اجازه او جایز نیست. بنابراین، توبه نیز تأثیری در ساقط شدن چنین گناهانی ندارد. اما در حقوق‌الله، حاکم در شرایطی می‌تواند مجرم را ببخشد. این تحقیق، مشتمل بر چهار بخش است: بخش اول، کلیات بحث و موضوع شناسی تحقیق است. بخش دوم، حق‌الله و حق‌الناس در باب قضا و شهادات؛ بخش سوم، حق‌الله و حق‌الناس در باب حدود و تعزیرات و بخش چهارم، حق‌الله و حق‌الناس در باب قصاص و دیات را مورد بررسی قرار می‌دهد.
کد نوشتار : 136030